Διαφημισούλα για Αγρότες

Like box

Παρασκευή, 28 Φεβρουαρίου 2014

Ξεπουπουλιάστρα ή αποπτιλωτήρας πουλερικών εικόνες και video


Στον μακρύ ανηφορικό δρόμο που τραβάμε προς την οικο-αυτάρκεια χρειαζόμαστε πολλά εργαλεία για να κάνουμε την δουλειά μας γρήγορα και αποδοτικά. Σήμερα θα παρουσιάσουμε μια πολύ απλή στην κατασκευή της μηχανή που θα μας καθαρίζει τα πουλερικά σε ένα με δύο λεπτά.

Μην φανταστείτε ότι είναι κάτι πολύπλοκο και δύσκολο να κατασκευαστεί. Μπορούμε να το φτιάξουμε με υλικά που θα βρούμε στην αποθήκη μας και κάποια που θα αγοράσουμε με μικρό κόστος.

Η μηχανή αυτή λέγεται επιστημονικά "αποπτιλωτήρας", λαϊκά "ξεπουπουλιάστρα" και αγγλιστί "Plucker machine".Υπάρχουν σε πολλές παραλλαγές ,μικρές που παίρνουν κίνηση από ένα μικρό δράπανο κατά προτίμηση ρυθμιζόμενων στροφών και μεγαλύτερες με κάδο μέσα στο οποίο ρίχνουμε τα πουλερικά για ξεπουπούλιασμα και παραλλαγές τους.
Στον πρώτο τύπο εμείς κρατάμε το πουλερικό με τα χέρια μας κοντά στην περιστρεφόμενη κεφαλή και το γυρνάμε μέχρι να ξεπουπουλιαστεί εντελώς όλο.
 

Στον δεύτερο τύπο έχουμε έναν κάδο με καουτσουκένια δάκτυλα που περιστρέφονται και εκεί μέσα ρίχνουμε τα πουλερικά - από ένα έως τέσσερα - ανάλογα με το μέγεθος του κάδου και την ισχύ του μοτέρ.Τα πουλερικά ξεπουπουλιάζονται σε ένα με δύο λεπτά και είναι έτοιμα για να συνεχίσουμε το καθάρισμα τους από τα εντόσθια.

Και οι δύο μηχανές είναι πολύ εύκολες στην κατασκευή τους και το συνολικό κόστος είναι τουλάχιστον το ένα έκτο της τιμής αγοράς μιάς έτοιμης.Το πιό δύσκολο κομμάτι ήταν να βρούμε μοτέρ συνεχούς ρεύματος αρκετά δυνατό και χαμηλών στροφών ώστε να λειτουργεί η μηχανή μας ανεξάρτητα από το δίκτυο της ΔΕΗ. Όταν μιλάμε για αυτάρκεια είναι σημαντικό να μπορούμε να λειτουργούμε εκτός δικτύου ρεύματος με χαμηλή τάση 12 ή 24 βολτ που μπορούμε να τα πάρουμε εύκολα από μια ή δύο μπαταρίες αυτοκινήτου.

Τα υλικά που θα χρειαστούμε είναι:


- Ένα μοτέρ με ισχύ από 1/2 έως 1 ίππο (ανάλογο του μεγέθους του βαρελιού,των ελαστικών δακτύλων και του αριθμού των πουλερικών που θέλουμε να ξεπουπουλιάζουμε ταυτόχρονα) είναι αρκετό.Ο αριθμός των στροφών του μοτέρ είναι σημαντικός και πρέπει να είναι μεταξύ 150 έως 400 στροφών ανά λεπτό.Μικρότερος αριθμός στροφών δεν έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα ενώ μεγαλύτερος κάνει ζημιά στο πουλερικό ή και το απογειώνει.
Το μονοφασικό μοτέρ των 220 βολτ που θα χρησιμοποιήσουμε θα χρειαστεί πολύ καλή στεγανοποίηση ώστε να μην βραχεί κατά την λειτουργία και κοστίζει καινούριο περίπου 150€ και ανακατασκευασμένο πολύ λιγότερα ,περίπου 50€.Για να μειώσουμε τις στροφές του στο επιθυμητό επίπεδο θα χρειαστούμε ένα σετ τροχαλιών με ιμάντα με κόστος καινούριων περίπου 50€. Μπορούμε αν θέλουμε να κάνουμε πιο επαγγελματική δουλειά να χρησιμοποιήσουμε ένα ινβέρτερ που ρυθμίζει τάση και συχνότητα ώστε να μεταβάλλουμε τις στροφές του μοτέρ με κόστος καινούριου το φθηνότερο περίπου 200€.
Αν είναι συνεχούς ρεύματος 24 βολτ με ισχύ όσο γίνεται μεγαλύτερη (από 450 έως 700 βατ), ίσως το πιο δύσκολο εξάρτημα να βρεθεί μεταχειρισμένο , πανάκριβο (μεταχειρισμένο περίπου 100€) αλλά μας προσφέρει απεξάρτηση από το δίκτυο των 220 βολτ. Το λειτουργούμε απευθείας μέσω ενισχυμένου διακόπτη και μεγάλης ασφάλειας ,από μία μπαταρία αυτοκινήτου 12 βολτ ή από δύο μπαταρίες 12 βολτ συνδεδεμένες σε σειρά και ειδικές γι' αυτό το σκοπό. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ειδικό ελεγκτή τροφοδοσίας που το τροφοδοτεί με μεταβαλλόμενους παλμούς ρεύματος ώστε να ρυθμίζουμε την ταχύτητα του μοτέρ χωρίς να χάνουμε σε ισχύ (κόστος περίπου 50€).


- 100 δάκτυλα από καουτσούκ ειδικά για αυτή την δουλειά που θα αγοραστούν από μεγάλο κατάστημα με κτηνιατρικό εξοπλισμό και κοστίζουν περίπου 0,5€ ανά τεμάχιο.


- Ένα μεγάλο πλαστικό βαρέλι στις διαστάσεις που θέλουμε ανάλογο με τα κοτόπουλα που θα παίρνει ταυτόχρονα στον κάδο για ξεπουπούλιασμα.Το βρίσκουμε μεταχειρισμένο στα 10-20€ ανάλογα με το μέγεθος του.


- Μερικά κομμάτια σιδηρογωνιές και βίδες για την κατασκευή της βάσης που θα στηρίξει τη μηχανή(Εμείς μετασκευάσαμε ένα έτοιμο καρότσι με ρόδες ).


- Έναν ανοξείδωτο δίσκο πάχους 3 χιλιοστών με διάμετρο 2 εκατοστά μικρότερο από τη εσωτερική διάμετρο του βαρελιού. Στο δίσκο αυτό θα πρέπει να ανοιχτούν τρύπες ώστε να μπουν τα ελαστικά δάχτυλα ακτινωτά. Στο κέντρο του δίσκου κολλήθηκε σωλήνας 5 εκατοστών αντίστοιχης διατομής με τον άξονα με το ρουλεμάν ώστε να φωλιάσει και να ασφαλίσει στον άξονα.

- Ένα έδρανο κομπλέ με ρουλεμάν σε καλή κατάσταση και άξονα μεταχειρισμένο από μια παλιά μηχανή.

- Δύο μέτρα λάστιχο πολυαιθυλενίου ποτίσματος Φ16 , ταφ Φ16, βανάκι Φ16 και ταχυσύνδεσμο 1/2 ίντσας για προσαρμογή λάστιχου

ποτίσματος.

Ξεκινάμε την κατασκευή με το τρύπημα της βάσης του βαρελιού στο κέντρο για την τοποθέτηση του άξονα με το έδρανο και τα ρουλεμάν. Μετά τοποθετούμε τα ελαστικά δάκτυλα στον κεντρικό ανοξείδωτο δίσκο και το βιδώνουμε τον άξονα μετάδοσης κίνησης και το βαρέλι πάνω στη βάση στο καρότσι με τις ρόδες (την οποία μετασκευάσαμε κατάλληλα) που είχαμε έτοιμη από άλλη κατασκευή.

Κατόπιν ανοίγουμε τρύπες σε δύο έως τέσσερις σειρές περιμετρικά του βαρελιού και σε ύψος πάνω από το επίπεδο των ελαστικών δακτύλων του εσωτερικού δίσκου περίπου ανά 10 εκατοστά. Κάθε σειρά μπαίνει ψηλότερα από την προηγούμενη κατά 5-7 εκατοστά.

Μετά ανοίγουμε δύο τρύπες αντιδιαμετρικά στην βάση του βαρελιού αρκετά μεγάλες ώστε να μπορούν να βγαίνουν τα πούπουλα κατά τη διαδικασία ξεπουπουλιάσματος με τη βοήθεια και του νερού που θα ψεκάζουμε από επάνω - με περιμετρικά του χείλους του βαρελιού - σωλήνα Φ16 στον οποίο έχουμε κάνει μικρές τρύπες (εσωτερικά με κατεύθυνση προς το κέντρο του δίσκου) με ένα τρυπάνι 2-3 χιλιοστών.
Τοποθετούμε από την κάτω πλευρά του βαρελιού πάνω στον άξονα μια τροχαλία τέτοιας διαμέτρου ώστε σε συνάρτηση με τις στροφές του μοτέρ και την αντίστοιχη τροχαλία που θα προσαρμόσουμε να πάρουμε σαν αποτέλεσμα τελικές στροφές ανά λεπτό από 150 έως 400.
Το μοτέρ που βρήκα εγώ μεταχειρισμένο είναι 24 βολτ συνεχούς ρεύματος στις 250 στροφές/λεπτό και με ισχύ 0,73 του ίππου. Έχει ενσωματωμένο μειωτήρα στροφών και επειδή το τροφοδοτώ από μπαταρία αυτοκινήτου 12 βολτ δουλεύει περίπου στις μισές στροφές από τις ονομαστικές του.
Χρησιμοποίησα λόγω τροχαλιών 1:2 ώστε να πάρω τις στροφές που θέλω τελικά. Το μοτέρ είναι πάρα πολύ βαρύ και θέλει ενισχυμένη βάση για να στηριχτεί και ενισχυμένα καλώδια τροφοδοσίας με ρεύμα σαν αυτά που χρησιμοποιούμε όταν μένει ένα αυτοκίνητο από μπαταρία και συνδέουμε την μπαταρία του με μια άλλη για να πάρει μπροστά.


ΠΡΟΣΟΧΗ χοντρά καλώδια και μεγάλες τσιμπίδες ρεύματος.

Το ρεύμα που διαρρέει τα καλώδια κατά την λειτουργία του μοτέρ είναι πολλά αμπέρ.

Για να κάνουμε σωστή δουλειά χρειαζόμαστε και ένα διακόπτη συνεχούς ρεύματος που να αντέχει σε πολλά αμπέρ και μια ασφάλεια 30 αμπέρ για την προστασία του κυκλώματος.
Κατά την λειτουργία της ξεπουπουλιάστρας καλό είναι να έχουμε σε λειτουργία την μηχανή του αυτοκινήτου για ένα-δύο λεπτά στο ρελαντί (ιδίως αν η μπαταρία δεν είναι σε καλή κατάσταση ή είναι πολύ μικρή) όσο δηλαδή θα κρατήσει το ξεπουπούλιασμα της κότας.
Στο επάνω χείλος του βαρελιού προσαρμόσαμε - στο σωλήνα Φ16 που θα ψεκάζει με νερό το κοτόπουλο - ένα μικρό κομμάτι λάστιχο μαζί με ένα ταχυσύνδεσμο για την εύκολη προσαρμογή ενός λάστιχου από μια βρύση.
Κάνουμε ένα τελευταίο έλεγχο στην όλη κατασκευή και κάνουμε την πρώτη δοκιμή χωρίς κοτόπουλο και χωρίς νερό. Αφού βεβαιωθούμε ότι το όλο σύστημα γυρίζει κανονικά χωρίς να βρίσκει κάπου κάποιο εξάρτημα , είμαστε έτοιμοι για την πρώτη δοκιμή.

Παίρνουμε μια κότα που έχουμε σφάξει πρώτα και έχουμε μουλιάσει για ένα - δύο λεπτά μέσα σε καζάνι με καυτό νερό και την ρίχνουμε μέσα στο βαρέλι που έχουμε από νωρίτερα βάλει σε λειτουργία.
Σε ένα λεπτό το πολύ η κότα έχει καθαρίσει από τα συνεχή χτυπήματα πάνω στα ελαστικά δάκτυλα. Είναι απίστευτο με πόση ευκολία καθαρίζει η κότα από το πούπουλα της. Όσοι έχουν πουλερικά ξέρουν ότι ο μεγαλύτερος μπελάς είναι το ξεπουπούλιασμα τους. Η μηχανή αυτή είναι γρήγορη και αποδοτική , σε ένα λεπτό το πουλερικό είναι έτοιμο και καθαρό για να συνεχίσουμε το κόψιμο-τεμάχισμα και καθαρισμό εντοσθίων του.

Η μηχανή που φτιάξαμε με την βοήθεια των δύο συνεργατών μου του Αϊντίν και του Δημήτρη τους οποίους και ευχαριστώ θερμά δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα από τις έτοιμες του εμπορίου.
Το κόστος κατασκευής της είναι υποπολλαπλάσιο της εμπορικής (η φθηνότερη εμπορική κάνει από όσο ξέρω 650€) ,φτιάχτηκε από τα χεράκια μας σε μερικά απογεύματα με διάφορα μεταχειρισμένα υλικά και έχει και το πλεονέκτημα ότι δεν απαιτεί 220 βολτ για να λειτουργήσει αλλά αρκεί και μια μπαταρία αυτοκινήτου 12 βολτ.
Πιστεύω ότι άξιζε τον κόπο και τα λιγοστά χρήματα που δώσαμε για την κατασκευή της.
Παρακάτω βλέπετε :
- τον Αϊντίν να καμαρώνει για το δημιούργημα μας
- τη μηχανή έτοιμη για λειτουργία
- την πρώτη κότα που μόλις έχει ξεπουπουλιάσει η μηχανή

Υ.Γ. Θα ακολουθήσει συμμάζεμα των καλωδίων ,κάλυψη του μοτέρ και βάψιμο των μετάλλων ώστε να ομορφαίνει η μηχανή.



Ακολουθούν δύο βίντεο που γυρίσαμε κατά τα δύο πρώτες δοκιμές με τη μηχανή









Όσοι έχετε πουλερικά , λίγο ελεύθερο χρόνο και πιάνουν τα χέρια σας ΤΟΛΜΗΣΤΕ ΤΟ !!!

Ευχαρίστως να βοηθήσω αν κάπου κολλήσετε στην κατασκευή.

http://www.ftiaxno.gr/

Ο Ζεόλιθος και χρήσεις του

Ένα από τα πλέον πολύτιμα προϊόντα της φύσης με χίλιες δυο ιδιότητες υπάρχει στην Ελλάδα και στην ευρύτερη περιοχή της Θράκης. Ο λόγος για τον ζεόλιθο, ο οποίος έχει τόσες πολλές εφαρμογές που πολλοί τον χαρακτηρίζουν μαγικό...

Γράφει Ο Δρ Γεώργιος Ζακυνθινός

Αναπλ. Καθηγητής Ανώτατου Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Καλαμάτας - Τμήμα Τεχνολογίας Τροφίμων.


Σίγουρα θα αναρωτιέστε τι ακριβώς είναι ο ζεόλιθος. Πρόκειται λοιπόν για ένα φυσικό πορώδες υλικό με τεράστια ιοντοανταλλακτική ικανότητα χάρη στην οποία μπορεί να καθαρίζει τον οργανισμό δεσμεύοντας μέταλλα και οργανικές ενώσεις.
Το όνομά του το πήρε από τα αρχαία Ελληνικά, Ζέω = βράζω και Λίθος = πέτρα.
Η χρήση του μάλιστα είναι διαδεδομένη σε όλη την Ασία καθώς χρησιμοποιείται 800 χρόνια τώρα στην παραδοσιακή ιατρική για την συνολική υγεία και ευεξία. Στις ΗΠΑ περιλαμβάνεται από τον FDA τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων στην λίστα των Γενικώς Αναγνωρισμένων ως Ασφαλών (GRAS) και θεωρείται ότι είναι «γενικώς ασφαλές».
Σύμφωνα με τα βιβλιογραφικά δεδομένα πλούσια πηγή εξαιρετικού ζεόλιθου είναι όλη η περιοχή της Θράκης, η καθαρότητα του οποίου αγγίζει το 95% , που τον κατατάσσει στην κορυφαία ποιότητα παγκοσμίως. Σύμφωνα με έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί κυρίως στο εξωτερικό αλλά και στη χώρα μας ο ζεόλιθος μπορεί να βρει αρκετές εφαρμογές αλλά το μεγάλο του ατού είναι η χρήση του, έπειτα από κατάλληλη επεξεργασία, σαν φυσικό συμπλήρωμα της ανθρώπινης διατροφής.
Ένα φυσικό προϊόν με πολλές υποσχέσεις χάρη της μοναδικής του κρυσταλλικής δομής, όπου αντιγράφει την δομή ενός «τυπικού κυττάρου με τεράστια θα λέγαμε χυμοτόπια» που παγιδεύουν μέταλλα και οργανικές ενώσεις τις οποίες αποσύρει με ασφάλεια από το σώμα. και αυτό επειδή ο Ζεόλιθος είναι ένα από τα λίγα αρνητικά φορτισμένα προϊόντα στη φύση.

Ένας φυσικός αποτοξινωτής του οργανισμού μας.
Οι επιστήμονες συνεχίζουν τις έρευνές τους σχετικά με τον ζεόλιθο και μέχρι στιγμής τα αποτελέσματά τους που αναφέρονται σε περισσότερα από 200 άρθρα είναι εντυπωσιακά.


Συγκεκριμένα φαίνεται ο Ζεόλιθος:
Να εγκλωβίζει τις ελεύθερες ρίζες μην αφήνοντας να λειτουργήσουν, λειτουργώντας ως ισχυρό αντιοξειδωτικό και να μπορεί να δώσει σημαντική βοήθεια σε προβληματικά κύτταρα. (LifeLink Pharmaceuticals, 2005).
Να βοηθά στην εξάλειψη των βαρέων μετάλλων, ιδίως του μόλυβδου, υδράργυρου, καδμίου, αρσενικού, αλουμινίου, κασσίτερου και του επιπλέον σιδήρου, χωρίς να αφαιρεί τα υγιή ιόντα και μέταλλα. Επίσης, καταργεί τα ραδιενεργά μέταλλα όπως του καισίου και στροντίου-90, τα φυτοφάρμακα, τα ζιζανιοκτόνα, καθώς και άλλες τοξίνες από το σώμα, ουσίες που ενοχοποιούνται για την εμφάνιση πολλών προβλημάτων υγείας. Κι αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό αν αναλογιστεί κανείς ότι αυτή τη στιγμή υπάρχουν περί τις 100.000 χημικές ουσίες γύρω μας (από τα φυτοφάρμακα στα τρόφιμα, το νερό που πίνουμε, τα αέρα που αναπνέουμε κ.ά.)
Τείνει να παγιδέψει τα αλλεργιογόνα από την κυκλοφορία του αίματος και την πεπτική οδό προτού να μπορέσει το σώμα να αντιδράσει μειώνοντας κατά συνέπεια τα συμπτώματα από τα διάφορα τρόφιμα και τις περιβαλλοντικές αλλεργίες.
Ίσως να βελτιώνει την ηπατική λειτουργία με την εξάλειψη των φυτοφαρμάκων και ζιζανιοκτόνων από το σώμα.
Να αποτελεί ένα ισχυρό αντι-ιικό φυσικό προϊόν. Όπως αναφέρεται στην βιβλιογραφία, σε 40 ανέκδοτες μελέτες με περιπτώσεις έρπητα ζωστήρα, τα αποτελέσματα είναι εξαιρετικά. Επίσης προκαταρκτικές μελέτες δείχνουν ότι μπορεί να ανακουφίσει τη ρευματοειδή αρθρίτιδα, την σκλήρυνση κατά πλάκας, την ηπατίτιδα C, καθώς και το κοινό κρυολόγημα ή την γρίπη.
Να δημιουργεί μια φυσική ασπίδα στον οργανισμό με τη δημιουργία ενός άριστου επιπέδου pH (μεταξύ 7,35 και 7,45), η οποία με τη σειρά της ενεργοποιεί την υγιή λειτουργία του εγκεφάλου και ταυτόχρονα ένα ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα ενώ παράλληλα δρα σαν άριστο φυσικό ισοτονικό
Σύμφωνα με μαρτυρίες, ο ζεόλιθος δημιουργεί μια αίσθηση ευεξίας και ευφορίας κυρίως λόγω της εξάλειψης των τοξινών ενώ σύμφωνα με προκαταρκτική έρευνα φαίνεται να συμβάλλει στην αύξηση της παραγωγής σεροτονίνης από τον οργανισμό.
Επίσης φαίνεται να έχει θετική συνδρομή στην οισοφαγική παλινδρόμηση, καούρα.

Ασφάλεια & παρενέργειες
Σύμφωνα με την αρθρογραφία είναι εξαιρετικά ασφαλές και μη τοξικό σε οποιοδήποτε επίπεδο: τα ίχνη του ζεόλιθου εξαλείφονται εντελώς από το σώμα μέσα σε 6 με 8 ώρες χωρίς να αφήνει κανένα κατάλοιπο. Δεν έχει καμία γεύση ή οσμή και μπορεί να λαμβάνεται με άδειο στομάχι.
Ζεόλιθο Θράκης θα βρείτε σε όλα τα φαρμακεία σε μορφή δισκίου.
Όσον αφορά τις παρενέργειες, κυρίως λόγω αποβολής των τοξινών, ένα ελάχιστο ποσοστό χρηστών περίπου 1% έχει αναφέρει λίγο πόνο των μυών, κεφαλαλγία, εξάνθημα η αίσθηση κακουχίας στα πρώτα στάδια της αποτοξίνωσης. Τα συμπτώματα αυτά οφείλονται στην έντονη αποτοξίνωση που προκαλεί και αντιμετωπίζονται με διακοπή της χρήσης για μερικές ημέρες ή με μείωση της ποσότητας. Πάντως καλό είναι να ξεκινά κάποιος με χαμηλή δοσολογία ώστε να φτάσει το ένα γραμμάριο την ημέρα.
Άλλη παρενέργεια είναι η αφυδάτωση που δημιουργείται με την αποβολή των τοξινών, αλλά αυτό δεν θα συμβεί εάν πίνουμε τουλάχιστον 10-12 ποτήρια νερό την ημέρα.


Πολύτιμος σύμμαχος στις δίαιτες αδυνατίσματος
Οι δίαιτες που οδηγούν σε γρήγορο αδυνάτισμα προκαλούν μια κατάσταση στον οργανισμό που ονομάζεται τοξίνωση, και αυτό γιατί σε κανονικές συνθήκες οι λιπόφιλες τοξίνες , όπως οι διοξίνες, είναι αποθηκευμένες στο λίπος του οργανισμού και απελευθερώνονται και αποβάλλονται αργά, αλλά σταθερά. Αν κάποιος χάσει μεγάλη ποσότητα λίπους απότομα τότε τεράστιες ποσότητες λιπόφιλων τοξινών απελευθερώνονται στον οργανισμό με σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία. Επομένως πριν κάποιος ξεκινήσει την προσπάθειά του για απώλεια βάρους ας φροντίσει να προμηθευτεί από το φαρμακείο ένα κουτάκι με ζεόλιθο ώστε να αποβάλλονται οι βλαβερές ουσίες από τον οργανισμό, και να αδυνατίσει με ασφάλεια.


Σημείωση συντάκτη: Αυτό το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν έχει σκοπό να παρέχει ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή θεραπεία.

Άλλες χρήσεις
Με την ενσωμάτωσή του στο έδαφος, δεσμεύει τα θρεπτικά συστατικά και τα διατηρεί κοντά στο ριζικό σύστημα των φυτών για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Έτσι, το νερό -ακόμα και έπειτα από μεγάλες βροχοπτώσεις- δεν μπορεί να τα παρασύρει σε μεγαλύτερο βάθος. Παράλληλα, η αφομοίωση των θρεπτικών συστατικών από τα φυτά πραγματοποιείται με φυσιολογικούς ρυθμούς. Βελτιώνει τη δομή και τη χημική σύσταση του εδάφους εξουδετερώνοντας τα οξέα. Επίσης βοηθάει στη συγκράτηση της υγρασίας ιδιαίτερα στα αμμώδη εδάφη. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ποσότητες από 500 - 1.000 κιλά το στρέμμα στις υπαίθριες καλλιέργειες και σε ποσοστό 5% - 10% στα μείγματα της ανθοκομίας.


Ως συνεργηστικό υλικό των χημικών λιπασμάτων για την βραδεία αποδέσμευσή τους.


Η χορήγησή του στα ζώα μπορεί να μειώσει τις παρενέργειες που έχει η παρουσία φυτοπροστατευτικών στοιχείων στα προϊόντα διατροφής τους.


Βοηθάει στον έλεγχο των οσμών -κυρίως αμμωνίας και υδροθείου- σε χώρους συντήρησης και αποθήκευσης τροφίμων, σε κτηνοτροφικές μονάδες και ιχθυοκαλλιέργειες. Στις κτηνοτροφικές μονάδες, εφαρμόζοντάς το στο δάπεδο σε ποσότητες 2 - 3 κιλά ανά τ.μ., αφενός απορροφά την αμμωνία μειώνοντας και τις επιβλαβείς αναθυμιάσεις και αφετέρου μετά μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως λίπασμα.


Στην ιχθυοκαλλιέργεια μπορεί να χρησιμοποιηθεί για το φιλτράρισμα του νερού και για την απορρόφηση της αμμωνίας.


Στη βιομηχανία χρησιμοποιείται στα φίλτρα για την δέσμευση του διοξειδίου του άνθρακα και άλλων βλαβερών ενώσεων. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο φιλτράρισμα των υγρών βιομηχανικών αποβλήτων, δεσμεύοντας διάφορα τοξικά και ραδιενεργά ιόντα και στην ανακύκλωση των νερών που προέρχονται από την βιομηχανική δραστηριότητα. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι μετά τη χρήση του και με την κατάλληλη επεξεργασία μπορούν να αποκατασταθούν οι ιδιότητές του ώστε να μπορέσει να επαναχρησιμοποιηθεί.


Σαν ενισχυτικό στη διατροφή των χοίρων, των πουλερικών, των αιγοπροβάτων και των βοοειδών. Προφυλάσσει τα ζώα από τις εντερικές παθήσεις, μειώνει τη θνησιμότητα των νέων ζώων, βοηθάει στην ανάπτυξή τους και στα πουλερικά, βοηθάει την αύξηση της ωοτοκίας τους.



Αναμεμειγμένος με άμμο στα δοχεία των μικρών κατοικίδιων απορροφά τις οσμές.


Μπορεί να αντικαταστήσει με επιτυχία τα φωσφορικά άλατα από τα απορρυπαντικά, μειώνοντας το πρόβλημα της ρύπανσης και του ευτροφισμού των θαλασσών. Στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες και όχι μόνο, τα έχει ήδη αντικαταστήσει σε όλων των ειδών τα απορρυπαντικά.


Με την προσθήκη του στο πλύσιμο -σε κατάλληλη μορφή- μπορεί να μειώσει την ποσότητα του απορρυπαντικού έως και 70% και να εξαλείψει την ανάγκη μαλακτικού. Αυξάνει τη διάρκεια ζωής των υφασμάτων και μειώνει τις πιθανές αλλεργίες που προκαλούν οι χημικές ουσίες των απορρυπαντικών.


Η προσθήκη ζεόλιθου σε λίμνες αλλά και σε άλλους υδάτινους όγκους μπορεί να εμπλουτίσει το νερό σε οξυγόνο και μειώνει το φαινόμενο του ευτροφισμού. Παράλληλα, βοηθάει στην ανάπτυξη και τον πολλαπλασιασμό πολλών υδρόβιων οργανισμών.


Πηγές: http://www.organiclife.gr/index.php/el/news-listing/479-zeolithos
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathcommon_2_08/04/2006_1285666

ΠΩΣ ΦΤΙΑΧΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙΚΕΣ ΕΛΙΕΣ



Η πιο διαδεδομένες σπιτικές φαγώσιμες ελιές είναι οι χονδροελιές που γίνονται στουμπιστές. Ακολουθούν των καλαμών που γίνονται χαρακωτές και ξιδάτες.
Συγκομιδή

Από τον Οκτώβριο μέχρι τον Ιανουάριο είναι κυρίως η εποχή που ωριμάζουν οι ελιές στην Ελλάδα, αναλόγως την ποικιλία τους και την περιοχή μας.
Προσοχή πρέπει να δώσουμε στην συγκομιδή των βρώσιμων ελιών γιατί πρέπει να γίνετε πάντα με το χέρι, για να μην χτυπιούνται και μαυρίσουν με αποτέλεσμα να μας χαλάσουν.



Μπορούμε να τις μαζέψουμε όσες φτάνουμε κατευθείαν από την ελιά ή να κόψουμε τα ψηλά φορτωμένα με ελιές κλαδιά και να τις διαλέξουμε χωρίς κόπο μετά.



Το ίδιο πρέπει να γίνεται και στη μεταφορά τους μέχρι την επεξεργασία τους. Τις χοντροελιές τις μαζεύουμε όσο είναι ακόμα πράσινες πριν ωριμάσουν και μαυρίσουν. Αντίθετα των καλαμών τις αφήνουμε να μαυρίσουν αλλά όχι να ωριμάσουν πολύ και να ζαρώσουν.
Παρασκευή βρώσιμων ελιών

Τις πράσινες χονδροελίες τις στουμπάμε σε ένα μεγάλο γουδί για καλύτερη ευκολία 2-3 μαζί. Αν δεν έχουμε μπορούμε να το κάνουμε με 2 κομμάτια μάρμαρο ή λείες πέτρες.




Τις μαύρες ελιές των καλαμών τις χαράζουμε με ένα μαχαίρι 2-3 φορές. Στην αγορά υπάρχει και μηχάνημα απλό και φτηνό που τις χαράζει μόνο του 4 φορές. Έτσι γλιτώνουμε χρόνο.



Αν δεν μας βολεύει το χαράκωμα μπορούμε να τις τρυπήσουμε 2-3 φορές με ένα πιρούνι.

-Αφού τις στουμπίσουμε ή τις χαράξουμε τις βάζουμε σε λεκάνες ή δοχεία με νερό για περίπου 10 ημέρες για να ξεπικρίσουν.
-Αλλάζουμε το νερό κάθε μια ή δυό μέρες για να επιταχύνουμε την διαδικασία του ξεπικρίσματος.
-Περίπου την όγδοη μέρα τις δοκιμάζουμε να δούμε αν ξεπίκρισαν και μαλάκωσαν αρκετά, αν όχι τις αφήνουμε 2-3 ημέρες ακόμα. Εγώ τις προτιμάω λίγο πικρές και σκληρές για αυτό συνήθως τις αφήνω λιγότερο στο νερό.
-Προσοχή πρέπει να δώσουμε και στο χώρο που τις αφήνουμε μέχρι να ξεπικρίσουν, ο οποίος πρέπει να είναι σκιερός και δροσερός.

Αφού τις έχουμε δοκιμάσει και μας αρέσει η γεύση τους, τις στραγγίζουμε από το νερό και τις τοποθετούμε στο τελικό δοχείο φύλαξης και συντήρησής τους.
Στο δοχείο θα πρέπει να προσθέσουμε την άλμη μας για την συντήρησή τους.
Η άλμη συνήθως γίνετε με νερό και 7% αλάτι, δηλαδή στο 1 κιλό νερό βάζουμε 70 γραμμάρια αλάτι. Για τις ελιές και ιδίως αν πρόκριτε για μεγάλες ποσότητες που θα τις διατηρήσουμε πάνω από ένα χρόνο εκτός ψυγείου ή σε συνθήκες με όχι τόσο σταθερή θερμοκρασία, πρέπει να χρησιμοποιήσουμε δυνατή άλμη, με περισσότερο αλάτι σε αναλογία από 10% έως 14%.
Προσοχή πρέπει να αφήσουμε χώρο στο δοχείο για να προσθέσουμε ένα χοντρό δάχτυλο λάδι πάνω από τις ελιές, το οποίο επιπλέει στην επιφάνειά, για να μην έχουν οι ελιές μας επαφή με τον αέρα, ο οποίος αλλοιώνει το προϊόν μας.

Στις στουμπιστές ελιές μπορούμε να προσθέσουμε κομμάτια από λεμόνι, σκόρδο, κλαδάκια από ρίγανη, θυμάρι, δενδρολίβανο, φρέσκους σπόρους μάραθου, κόκκους από πιπέρι αναλόγως τι αρώματα και γεύσεις μας αρέσουν.

Τις χαρακωτές συνήθως τις κάνουμε ξιδάτες, προσθέτοντας ξίδι στην ποσότητα που εμείς επιθυμούμε.Μια συνηθισμένη αναλογία είναι 2 μέρη ξίδι και 3 μέρη άλμης. Μπορούμε να τις δοκιμάσουμε μετά από 2-3 μέρες και να προσθέσουμε και άλλο ξίδι αν θέλουμε.

Το μυστικό για να μην χαλάνε οι ελιές και να συντηρούνται καλύτερα είναι να μην τις χαράζουμε ως το κόκαλο και να μην τις τσακίζουμε πάρα πολύ.
Πως τις φτιάχνω εγώ

Αν βέβαια έχουμε πολλές ελιές και βαριόμαστε να στουμπάμε ή να χαρακώνουμε συνέχεια, μπορούμε να ακολουθήσουμε την ίδια διαδικασία χωρίς κανένα πρόβλημα. Απλώς ίσως θέλουν, λίγες ημέρες παραπάνω στο νερό για να ξεπικρίσουν. Έτσι διατηρούνται καλύτερα και ταυτόχρονα δεν χάνουν τα πολύτιμα θρεπτικά συστατικά τους. Εμένα προσωπικώς δεν με πειράζει να πικρίζουν λίγο...



Χωρίς στούμπιγμα ή χάραγμα γλυτώνουμε χρόνο, έχουμε καλύτερο γευστικό αποτέλεσμα σε βάθος χρόνου και μεγαλύτερη διάρκεια συντήρησης.
Με αυτό το τρόπο διατηρώ πανεύκολα νόστιμες βρώσιμες ελιές για δύο χρόνια





*Τα δοχεία με τις ελιές όπως και όλα τα τρόφιμα, τα αποθηκεύουμε σε σκοτεινό και δροσερό μέρος μέχρι την κατανάλωσή τους.




http://www.ftiaxno.gr/

Φτιάχνω παροδοσιακό ξυλόφουρνο

Πάντα ήθελα να φτιάξω ένα ξυλόφουρνο. Είχα διαβάσει και ακούσει από ανθρώπους που είχαν φτιάξει παλιά, αλλά δεν είχα δει την όλη διαδικασία από κοντά. Τα βασικά τα γνώριζα και ήθελα να φτιάξω ένα παραδοσιακό ξυλόφουρνο με τον παλιό τρόπο, γιατί έτσι, πίστευα ότι θα γινόταν καλύτερος και ταυτόχρονα θα κατανοούσα με την κατασκευή του από κοντά, περισσότερο τις αρχές κατασκευής και λειτουργίας του.


Τα πλεονεκτήματα ενός παραδοσιακού ξυλόφουρνου
-Λειτουργία με πολύ μικρή κατανάλωση και διατήρηση της θερμοκρασίας του
-Ανάπτυξη πολύ μεγάλων θερμοκρασιών

Πριν λίγο καιρό συζήταγα με φίλους, που είχαν τις απαραίτητες γνώσεις για να φτιάξουμε κεραμικά και σκοντάψαμε στο ότι δεν είχαμε φούρνο με πολλή δυνατή θερμοκρασία (850-900 κελσίου) για να τα ψήσουμε.Έτσι μου μπήκανε παραπάνω σκέψεις...
Ήρθε λοιπόν ο χρόνος και βρέθηκα δίπλα στην κατασκευή ενός ξυλόφουρνου με παραδοσιακό χτίσιμο. Ταυτόχρονα δίπλα στο φούρνου φτιάχτηκε και μια ψησταριά.
Πήρα λοιπόν την απόφαση να σας παρουσιάσω εδώ την όλη κατασκευή τους.

Η κατασκευή της βάσης του παραδοσιακού φούρνου-ψησταριάς
Η βάση του φούρνου ψησταριάς έχει μήκος 2.20 m πλάτος 1.80 m και ύψος περίπου 1 m.
Τα πλάγια μέρη στήριξης της κατασκευής χτίστηκαν με τσιμεντόπετρες και η βάση του έγινε με μπετό πάχους 0,10 m περίπου.

Κατασκευή παραδοσιακού φούρνου
Οι διαστάσεις του στρογγυλού φούρνου που παρουσιάζεται είναι:
Διάμετρος 1.10 m-ύψος 0.55 m
Εδώ βλέπουμε ότι το ύψος του φούρνου μας είναι το μισό της διαμέτρου του, όσο δηλαδή και η ακτίνα του. Αν φτιάχναμε έναν μικρότερο με διάμετρο 0.90 m το ύψος του θα έπρεπε να είναι το μισό δηλαδή 0.45 m. Η είσοδος του φούρνου η λεγόμενη μπούκα φτιάχτηκε από ένα λυγισμένο σίδερο.


Υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για τον φούρνο:
Ένα κομμάτι ξύλου κομμένο σε κύκλο, ακτίνας 0,55 m
Πλαστικά κομμάτια για το καλούπι
Πυρότουβλα παλιά
Αργιλώδες χώμα-πηλός από βουνό
Σίδερο μήκους 1.30 m και πλάτους 0.10m

Το καλούπι του φούρνου
Στο συγκεκριμένο φούρνο το καλούπι μας φτιάχτηκε από κομμάτια πλαστικού δεμένα μεταξύ τους με σύρμα, πάνω σε μια στρογγυλή ξύλινη βάση . Θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε κομμάτια ξύλου από κόντρα πλακέ, σιδερένιο ευλύγιστο πλέγμα ή ακόμα και κλαδιά δέντρων πλεγμένα μεταξύ τους και δεμένα με πηλό, όπως το έκαναν παλιά για να φτιάξουμε το σκελετό, πάνω στον οποίο θα χτιζόταν μετά ο φούρνος μας. Μια σκέψη μου είναι, ότι το καλούπι μας που μοιάζει με τρούλο θα μπορούσαμε να το κάνουμε και με βρεγμένη άμμο ή ακόμα και με βρεγμένο χώμα και να χτίσουμε γύρω του τα πυρότουβλα.

Το χτίσιμο του φούρνου
Πάνω στη τσιμεντένια βάση του φούρνου χτίστηκαν μια στρώση πυρότουβλα. Η λάσπη που χρησιμοποιήσαμε για το χτίσιμο ήταν αραιωμένο και διαλυμένο, αργιλόχωμα με νερό.
Η διαδικασία μίξης έγινε με τη βοήθεια ενός τρυπανιού με τον ανάλογο αναδευτήρα.
Τα πυρότουβλα που χρησιμοποιήθηκαν, κόπηκαν σε διάφορα μεγέθη που θέλαμε, με την βοήθεια ενός ηλεκτρικού τροχού. Όσο πιο χοντρό είναι το πυρότουβλο που χτίζουμε το φούρνο μας τόσα καλύτερα αποτελέσματα θα έχουμε στη λειτουργία του.
  
Τα πυρότουβλα χτίστηκαν με τον πηλό ακολουθώντας το καλούπι της πλαστικής μας φόρμας. Τα εξωτερικό μέρος των πυρότουβλων χτίζονταν με το αραιό αργιλικό μίγμα μας.
Παλιά αν δεν είχαν πυρότουβλα έχτιζαν τους φούρνους με λιγότερο αραιωμένο αργιλόχωμα-πηλό που ενδιάμεσα έχωναν παλιά στρογγυλά σπασμένα κεραμίδια.
Θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε εξωτερικά και να αγκαλιάσουμε τον πηλό μας με ψηλό σύρμα ή λινάτσα βρεγμένη και να συνεχίσουμε μια στρώση αραιωμένου αργιλοχώματος, πάνω από την πρώτη στρώση. Τέλος έχτιζαν περιμετρικά του φούρνου τοιχία και κάλυπταν το ενδιάμεσο κενό και το πάνω μέρος του φούρνου με άμμο για καλύτερη διατήρηση της θερμοκρασίας του.




Το κάψιμο του παραδοσιακού φούρνου
Ο φούρνος αφού χτιστεί πρέπει να μείνει μια βδομάδα περίπου για να στεγνώσει ο πηλός αργά και φυσικά μόνος του. Αν κάπου σκάσει αλείφουμε με αραιωμένο πηλό το μέρος που έσκασε. Όταν έχει στεγνώσει αρκετά ο πηλός, καίμε το φούρνο μας με πολλά ξύλα για 2 συνεχόμενες ημέρες . Αν η κατασκευή του είναι καλή οι θερμοκρασίες μπορούν να φτάσουν τους 900 βαθμούς. Παλιά όταν δοκίμαζαν τον φούρνο πέταγαν μέσα ένα γυάλινο μπουκάλι για να δούνε αν λιώνει. Τότε θα ήταν έτοιμος για ψήσιμο.

Φωτογραφίες κατασκευής ξυλόφουρνου με καμινάδα από το τον φίλο αναγνώστη Γιάννη


http://www.ftiaxno.gr/

Κοινοποίησε αυτό το άρθρο