Διαφημισούλα για Αγρότες

Like box

Σάββατο, 31 Μαΐου 2014

Καλλιέργεια ανθοφορία καρπόδεση καρπουζιού!!!


Ένας από τους πιο δροσιστικούς καρπούς του καλοκαιριού είναι αυτός του φυτού της καρπουζιάς. Χαρακτηριστικό του γνώρισμα αποτελεί η συνήθως ερυθρόχρωμη ιδιαιτέρως απολαυστική πλούσια υδαρής σάρκα του η οποία μπορεί να καταναλώνεται κυρίως υπό τη μορφή δροσιστικού φρούτου, αναψυκτικού, ποτού ή ελαφρού φαγητού με τη συνοδεία του περίφημου τυριού της φέτας.

Το επιστημονικό όνομά του είναι Κίτρουλλος εριώδης (Citrullus lanatus) και ανήκει στην οικογένεια των Κολοκυνθοειδών (Cucurbitaceae). Η νεοελληνική ονομασία του είναι υδροπέπων. Άλλες ονομασίες που το χαρακτηρίζουν είναι Σίκυς ο υδροπέπων, πατιχιά, πατισχιά, πατίχα ή σαρακινοπέπονο. Κατάγεται από την κεντρική αφρικανική ήπειρο.

Σήμερα καλλιεργείται παγκοσμίως σε μεγάλες εκτάσεις, αλλά το καλλιεργούσαν εντατικά ήδη από την Αρχαιότητα κυρίως στην Αίγυπτο. Όσον αφορά στους Αρχαίους Έλληνες ενδεχομένως να γνώριζαν την ύπαρξή του (πχ Γαληνός) και ίσως να το ονόμαζαν μηλοπέπων, παρ’ όλο που αρκετοί μελετητές διχογνωμούν ως προς τον εννοιολογικό προσδιορισμό της λέξεως.


Υπάρχουν αρκετές ποικιλίες αλλά άξιες αναφοράς είναι 5:


Η τσινκουαντίνα, η οποία χαρακτηρίζεται από παχιά φλούδα και σάρκα όχι πολύ γλυκιά


Η ρομανιόλα ή Γαλλική, της οποίας η φλούδα έχει μεσαίο πάχος και εξωτερικά έχει χρωματικές λωρίδες πράσινες και μαυριδερές


Η λομβαρδική, χαρακτηρίζεται από το μεγάλο της καρπό τη λεπτή φλούδα τη σακχαρώδη σάρκα και τους πολυάριθμους σπόρους και είναι ελάχιστα παραγωγική


Η Κλοντλάικ, μέσο - όψιμη με μεγάλο και μακρουλό καρπό λεπτή φλούδα και ανθεκτική στις μεταφορές


Η μπέιμπι σούγκαρ, η οποία είναι πρώιμη με μεγάλο καρπό

Στην Ελλάδα καλλιεργούνται κυρίως τρείς ποικιλίες: η λευκόσαρκη, η μοσχάτη και η κοινή (ερυθρόσαρκη)
Η καλλιέργειά του στην Ελλάδα ξεκινάει από τις αρχές της άνοιξης έως τις αρχές του καλοκαιριού. Είναι μια ετήσια καλλιέργεια με βλαστό έρποντα και φύλλα μεγάλα και χνουδωτά. Τα άνθη της βγαίνουν 6 με 7 εβδομάδες από την βλάστηση του σπόρου και πρόκειται συνήθως για μονήρη άνθη. Πρώτα εμφανίζονται τα αρσενικά και μετά τα θηλυκά. Τα φυτά είναι αυτόγαμα. Η επικονίαση γίνεται με έντομα.



Ασθένειες


Δυστυχώς, το φυτό της καρπουζιάς είναι επιρρεπές σε φυτοπαθολογικά προβλήματα εξ αιτίας διαφόρων ασθενειών και κυρίως αυτών που σχετίζονται με το έδαφος ως προς την προέλευσή τους. Η πιο καταστροφική προσβολή η οποία είναι σε θέση ακόμα και να εξολοθρεύσει μία παραγωγική καλλιέργεια θα υποστηρίζαμε ότι αποτελεί η ανδρομύκωση του φουζαρίου.

Φουζάριο σε καρπουζιά

Το φουζάριο είναι ένας μύκητας ο οποίος κυρίως φράσσει τα αγγεία του φυτού εμποδίζοντας την τροφοδοσία των υπέργειων τμημάτων σε νερό και θρεπτικά στοιχεία με επίπτωση συνήθως την ολοκληρωτική καταστροφή της καρπουζιάς. Εάν κάποια φυτά γλιτώσουν από την ασθένεια πιθανώς θα επιτύχουν μία υποβαθμισμένη ποιοτικά και ποσοτικά παραγωγή καρπουζιών. Για αυτό καλό θα ήταν να αποφεύγουμε να καλλιεργούμε δύο συνεχόμενες καλλιεργητικές περιόδους φυτά καρπουζιάς στο ίδιο χωράφι εάν θέλουμε να έχουμε μεγάλη παραγωγή. Επιπροσθέτως, αξιοσημείωτη ζημία, αλλά σε μικρότερη έκταση, μπορεί να προξενήσει η προσβολή από φυτοπαθογόνο νηματώδη.

Καλλιέργεια

Η καρπουζιά προτιμά αφράτα και ηλιόλουστα εδάφη προσχωσιγενή πλούσια και κατά προτίμηση καλά αποσυντιθέμενες οργανικές ουσίες. Δεν πρέπει η καλλιέργεια να παρατείνεται στο ίδιο μέρος για πάνω από ένα έτος.
Είναι απαραίτητη η καλή λίπανση με φώσφορο και κάλιο. Το δεύτερο ευνοεί στο μεταβολισμό των σακχάρων με συνέπεια γλυκά και εύγευστα καρπούζια.
Η σπορά γίνεται μεταξύ Απριλίου και Μαΐου με το φύτεμα 3-4 σπόρων ανά τρύπα στην οποία ύστερα μπαίνει καλά χωνεμένη κοπριά και χώμα ανακατεμένο ακολουθεί ένα καλό πότισμα.
Κατά τη διάρκεια της καλλιέργειας πρέπει να γίνει αντιμετώπιση των ζιζανίων με χημικά μέσα η με το παραδοσιακό βοτάνισμα. Για τα φυτά μας το πότισμα είναι απαραίτητο όμως χρειάζεται πολύ προσοχή γιατί είναι απαραίτητο να γίνετε μετά την ανατολή του ηλίου ή νωρίς το πρωί. Είναι επίσης απαραίτητο το κορφολόγημα του κεντρικού βλαστού και των πλευρικών για να μειώσουμε των αριθμό καρπών ανά φυτό.
Καλό είναι να γίνεται και μια λίπανση επιφανείας γιατί η καρπουζιά είναι πολύ απαιτητικό φυτό.
Η συγκομιδή γίνεται σταδιακά από τον Ιούλιο ως και τον Αύγουστο τις βραδινές ώρες μια ένδειξη ωριμάνσεως είναι η απώλεια της γυαλάδας του καρπού. Προσοχή ο καρπός πρέπει να αφαιρείται χωρίς τον ποδίσκο.

Απαιτήσεις σε νερό
Το καρπούζι αποτελείται κατά 90% από νερό, οπότε η επάρκεια νερού είναι καθοριστική κατά την ανάπτυξη του φυτού και του καρπού. Έλλειψη νερού μπορεί να προκαλέσει κενά στον αγρό και μείωση της φυλλικής επιφάνειας και κυρίως της σοδειάς. Η επάρκεια νερού είναι σημαντική κατά τη βλαστική ανάπτυξη αλλά τελείως καθοριστική κατά την περίοδο της ανθοφορίας και της ανάπτυξης του καρπού. Η συχνότητα και η διάρκεια της άρδευσης εξαρτάται κυρίως από τις καιρικές συνθήκες, τον τύπο του εδάφους και από μερικές εδαφογενείς ασθένειες, κυρίως μετά τη δωδέκατη εβδομάδα.

Οι περισσότεροι αγροί καρπουζιού αρδεύονται με ψεκασμό. Αυτό μπορεί να είναι ένα σύστημα που αποτελείται από έναν κεντρικό άξονα, (πολύ αποτελεσματικό για αγρούς με ορθογώνιο σχήμα) ή με ένα μεγάλο μεταφερόμενο σωλήνα ή με ένα σταθερό σύστημα από φορητούς σωλήνες . Επίσης, η στάγδην άρδευση είναι μια διαδεδομένη μέθοδος στους αγρούς καρπουζιού. Αυτή η μέθοδος είναι πολύ αποτελεσματική για φυτά που καλλιεργούνται με πλαστική κάλυψη. Με την στάγδην άρδευση χρησιμοποιείται 40% λιγότερο νερό, φυτρώνουν λιγότερα ζιζάνια, και επιτυγχάνονται πρωιμότερες σοδειές. Η άρδευση πρέπει να γίνεται 2-3 φορές την εβδομάδα (σε ευνοϊκές καιρικές συνθήκες) με 15,25-24,4 cm3 να χορηγούνται σε κάθε άρδευση. Ο κύριος στόχος της άρδευσης είναι να διατηρήσει την εδαφική υγρασία σε όλες τις περιόδους αλλά χωρίς να γίνει κατάκλιση.

Διαμόρφωση
Οι μίσχοι της καρπουζιάς πρέπει να αναστραφούν ή να προσαρμοστούν οι καταβολάδες στην κατάλληλη κατεύθυνση. Μ΄ αυτό τον τρόπο διατηρούνται καθαρά τα αυλάκια για να διευκολύνεται η κίνηση και η καλλιέργεια ανάμεσα στα φυτά χωρίς να πληγώνονται οι μίσχοι. Αυτή η διαμόρφωση πρέπει να γίνει πριν οι καταβολάδες εγκατασταθούν με ρίζες και πρέπει να γίνει μια φορά σε κάθε καταβολάδα ώστε να αποφευχθούν ζημιές και στριφογυρίσματα του μίσχου.

Κλάδεμα
Τα φυτά του καρπουζιού πρέπει να κλαδεύονται για αποφυγή υπερβολικής καρπόδεσης έτσι ώστε να παραμείνει ο σωστός αριθμός καρπών με το κατάλληλο εμπορικό μέγεθος. Με το πρώτο κλάδεμα απομακρύνονται όλοι οι κακοσχηματισμένοι (μη εμπορικοί) καρποί ενώ με το δεύτερο απομακρύνονται όλοι οι καρποί που σχηματίστηκαν όψιμα ώστε να αυξηθούν σε μέγεθος αυτοί που θα απομείνουν. Μετά το κλάδεμα πρέπει να υπάρχουν δυο καρποί ανά μίσχο.

Μέθοδοι πολλαπλασιασμού
Ο πολλαπλασιασμός της καρπουζιάς μπορεί να επιτευχθεί είτε με το σπόρο είτε με μοσχεύματα. Η φύτευση γίνεται συνήθως με το χέρι σε υπερυψωμένες κλίνες που λέγονται λόφοι, ή μηχανικά σε αυλάκι σποράς. Η φύτευση πρέπει να γίνεται όταν το έδαφος είναι υγρό.

Σπόρος
Ο σπόρος του καρπουζιού φυτρώνει σε θερμοκρασίες μεταξύ 200C -350C. Η σπορά πρέπει να καθυστερείται ώσπου να περάσει ο κίνδυνος παγετού. Όταν γίνει νωρίτερα, πολλοί παραγωγοί συμπληρώνουν την πρώτη σπορά με μια δεύτερη 7-10 μέρες αργότερα δεδομένου ότι κάποιοι σπόροι θα χαθούν από το ψύχος. Αυτή είναι μια δαπανηρή μέθοδος όταν χρησιμοποιούνται υβρίδια και δεν αντισταθμίζεται με τα έσοδα από τα πρώιμα καρπούζια.

Μοσχεύματα
Τα μοσχεύματα χρησιμοποιούνται συχνότερα επειδή ο σπόρος κοστίζει πολύ. Όταν επιδιώκεται πρώιμη παραγωγή, ο παραγωγός μπορεί να χρησιμοποιήσει μοσχεύματα οπότε αρχίζει την παραγωγή 2-3 εβδομάδες νωρίτερα σε σχέση με τους παραγωγούς που χρησιμοποιούν σπόρο. Υπάρχουν διάφορες φροντίδες κατά την χρησιμοποίηση μοσχευμάτων. Όταν χρησιμοποιούνται μοσχεύματα είναι σημαντικό να επιβεβαιωθεί ότι το πολλαπλασιαστικό υλικό είναι σε ηλικία μικρότερο των επτά εβδομάδων. Η επιτυχία εξαρτάται από τέσσερις παράγοντες: εμπορικός σπόρος απαλλαγμένος από ζιζάνια, έντομα και ασθένειες, επάρκεια νερού και θερμοκρασίας, επάρκεια φωτισμού υψηλής ποιότητας και 3-4 μέρες περίοδος σκλήρυνσης.

Ένας επιπρόσθετος παράγοντας είναι ότι τα καρπούζια παθαίνουν μεταφυτευτικό σοκ και δεν πρέπει να διαταράσσονται. Γι’ αυτό το λόγο τα μοσχεύματα θα πρέπει να μεταφέρονται στους αγρούς στις ίδιες κλούβες μέσα στις οποίες αναπτύσσονται και οι οποίες πρέπει να είναι αρκετά μεγάλες ώστε να μην περιορίζεται το ριζικό τους σύστημα.

Κάλυψη με πλαστικό
Η κάλυψη με μαύρο πολυαιθυλένιο μπορεί να παρέχει πολλά πλεονεκτήματα στην καλλιέργεια του καρπουζιού, τα οποία είναι: μείωση των εξόδων για την καταπολέμηση πρώιμων ζιζανίων, βελτίωση της πρώιμης ανάπτυξης και εγκατάστασης της καλλιέργειας, μπορεί επίσης να αυξήσει την δράση των νηματοδοκτόνων, ελαχιστοποιεί την διήθηση των διαλυτών στοιχείων κατά τη διάρκεια ισχυρών βροχοπτώσεων και διατηρεί ένα πιο ομοιόμορφο επίπεδο υγρασίας μεταξύ των αρδεύσεων.

Επικονίαση
Tα φυτά του καρπουζιού παράγουν ξεχωριστά αρσενικά και θηλυκά άνθη στον ίδιο βλαστό. Ένα θηλυκό άνθος μπορεί εύκολα να αναγνωριστεί από τη διόγκωση στη βάση του, η οποία μοιάζει με ένα μικροσκοπικό καρπούζι. Κανονικά το θηλυκό άνθος πρέπει να συναντάται κάθε επτά με δέκα γόνατα. Γι’ αυτό το λόγο τα φυτά παράγουν περίπου δεκαπλάσια αρσενικά άνθη σε σχέση με τα θηλυκά. Επικονίαση είναι η μεταφορά της γύρης από το αρσενικό άνθος στο θηλυκό. Η γύρη πρέπει να μεταφέρεται από άνθος σε άνθος με τα έντομα-επικονιαστές, κυρίως με τις μέλισσες. Για κατάλληλη επικονίαση ένα θηλυκό άνθος πρέπει να δεχτεί πάνω από οχτώ επισκέψεις μελισσών. Αν δεν τοποθετηθεί αρκετή γύρη σε κάθε θηλυκό άνθος, η καρπουζιά είτε δεν θα παράγει καρπούς, είτε θα είναι κακοσχηματισμένοι και πιθανώς θα αφαιρεθούν κατά τη συγκομιδή. Και οι δυο αυτές περιπτώσεις καταλήγουν σε μείωση της σοδειάς και της ποιότητας. Τα θηλυκά φυτά που δεν δένουν κανονικά χάνουν το πράσινο χρώμα τους, συρρικνώνονται, συχνά γίνονται μαύρα και τελικά αποβάλλονται (αποχωρίζονται από το μίσχο). Οι μέλισσες επισκέπτονται τα καρπούζια κυρίως το πρωί, μια με δύο ώρες μετά την ανατολή του ήλιου μόλις τα άνθη ανοίγουν. Οι επισκέψεις συνεχίζονται μέχρι το απόγευμα ανάλογα με τη θερμοκρασία και τις υπόλοιπες καιρικές συνθήκες. Τα μέσα του μεσημεριού είναι συνήθως η περίοδος που οι μέλισσες έχουν τη μέγιστη δραστηριότητα, εντούτοις συννεφιασμένος, βροχερός καιρός ή άκαιρο ψύχος συνήθως περιορίζουν την δραστηριότητα των μελισσών. Τα χαρακτηριστικά άνθη του καρπουζιού ανοίγουν μόνο για μια μέρα και πρέπει να επικονιαστούν αποτελεσματικά αυτή τη μέρα για να επιτευχθεί μια καλή σοδειά. Τα άνθη του καρπουζιού δεν είναι ελκυστικά προς τις μέλισσες. Γι’ αυτό το λόγο τα ανθισμένα ζιζάνια ή τα άλλα φυτά μπορούν ανταγωνιστούν τα καρπούζια. Όπου είναι δυνατόν πρέπει να καταστρέφονται ζιζάνια τα οποία μπορεί να ανθίζουν συγχρόνως με τα φυτά του καρπουζιού.

Συγκομιδή
Η συγκομιδές αρχίζουν περίπου 30 μέρες μετά την πλήρη άνθιση και συνεχίζονται για πολλές εβδομάδες με 3-4 κοψίματα σε διαστήματα των 3-5 ημερών. Τα καρπούζια πρέπει να συλλέγονται στο ώριμο στάδιο όπου η περιεκτικότητα σε σάκχαρα είναι η μέγιστη. Η ωρίμανση στα καρπούζια είναι δύσκολο να καθοριστεί επειδή ο καρπός δεν αποκολλάται από το μίσχο. Η σάρκα από ένα χαρακτηριστικό κοκκινόσαρκο καρπούζι αλλάζει από το άγουρο ροζ χρώμα στο κόκκινο της ωρίμανσης, και μετά περνάει στην υπερωρίμανση μέσα σε διάστημα 10-14 μέρες .

Οι παραγινωμένοι καρποί έχουν υδαρή, μαλακή υφή και λίγα σάκχαρα. Γενικά, ο καρπός έχει ωριμάσει όταν ο καρπός που χτυπιέται ελαφρά με τον αντίχειρα βγάζει υπόκωφο ήχο, ο πιο κοντινός στον καρπό έλικας νεκρώνεται και οι λεπτές τρίχες στο μίσχο εξαφανίζονται.. Επιπρόσθετες ενδείξεις για την ωριμότητα είναι η αλλαγή του χρώματος των κηλίδων από γκρίζο-άσπρο σε ανοιχτό πράσινο. Ο φλοιός γίνεται σκληρός για να σχιστεί με το νύχι και οι άκρες στρογγυλεύουν. Όταν ωριμάζουν εμφανίζεται ένα σκονισμένο κάλυμμα δίνοντας στον καρπό μια θαμπή εμφάνιση και τραχιά αίσθηση.

Μαζί με τις δυσκολίες προσδιορισμού του χρόνου συγκομιδής υπάρχουν και άλλες δυσκολίες που σχετίζονται με τη συγκομιδή των καρπουζιών. Αν ο αγρός έχει δεχθεί άφθονο νερό, τα καρπούζια μπορεί να ραγίσουν, ιδιαίτερα αν συγκομίζονται πρωί όταν είναι «πρησμένα». Οι πιθανότητες να σπάσουν μπορούν να μειωθούν αν η συγκομιδή γίνει το απόγευμα και αν οι καρποί κόβονται αντί να τραβιούνται. Στοιβάζοντας τα καρπούζια στην άκρη αντί στο τέλος επίσης μειώνεται ο κίνδυνος να σπάσουν.

Τα καρπούζια αποθηκεύονται σε υψηλότερες θερμοκρασίες και σε χαμηλότερη υγρασία σε σχέση με τα πεπόνια (10-15 °C, 90% σχετική υγρασία). Η αποθήκευση για παρατεταμένες περιόδους κάτω από 10 °C μπορεί να οδηγήσει σε τραυματισμούς λόγω ψύχους : για παράδειγμα, μια εβδομάδα στους 0 °C μπορεί να προκαλέσει βαθουλώματα, απώλεια χρώματος και γεύσης. Στους 10-15 °C μπορούν διατηρηθούν 2-3 εβδομάδες μετά τη συγκομιδή. Εντούτοις το κόκκινο χρώμα βαθμιαία αλλοιώνεται.

http://www.fytokomia.gr/

Ελληνικός Ποιμενικός: Ο μοναδικός σκύλος που παλεύει με την αρκούδα!


Το τηλεφώνημα στο φίλο μου τον Γιώτη, κτηνοτρόφο σε ένα χωριό του Δυτικού Ζαγοριού, δίπλα στη χαράδρα του Βίκου, έγινε περασμένα μεσάνυχτα και μάς βρήκε στο μαγαζί τού χωριού: “Έλα γρήγορα πάνω, η αρκούδα έφαγε τον Καλέση”. Την κλήση έκανε ο τρομαγμένος νεαρός τσοπάνος του, που ξενυχτούσε τα πρόβατα στα καλοκαιρινά βοσκοτόπια της Τύμφης. Ο Γιώτης ταράχτηκε, γιατί ο Καλέσης είναι ο μεγάλος αρσενικός σκύλος του κοπαδιού και χωρίς αυτόν τα πράγματα γίνονταν πολύ δύσκολα, αφού δύο αρκούδες γυρόφερναν στην περιοχή και σχεδόν κάθε βράδυ έκαναν επιθέσεις στα ζώα του χωριού.

"Φύλακας άγγελος" των κοπαδιών και της ορεινής οικονομίας

Όταν φτάσαμε, βρήκαμε τον Καλέση καταματωμένο, αλλά, περιέργως, όχι τραυματισμένο. Καθόταν ατάραχος σε ένα λοφάκι και αφουγκραζόταν το κοπάδι. Το αίνιγμα έλυσε ο Γιώτης: “Πάλεψε με την αρκούδα και αυτή τον δάγκωσε στο λαιμό, αλλά τραυματίστηκε στα καρφιά της λαιμαριάς του. Τα αίματα είναι δικά της”.

Ο Καλέσης, τεράστιος (το κεφάλι του ίσα που χωρούσε στην αγκαλιά μου) και σοβαρός – σοβαρός, κουνούσε ήρεμα την ουρά του στο αφεντικό του, σαν να μην είχε προηγηθεί πριν λίγη ώρα η φοβερή μάχη με το θηρίο. Αυτός είναι ο “Ελληνικός Ποιμενικός”: γενναίος, ρωμαλέος, πιστός, ανεξάρτητος σαν χαρακτήρας αλλά και απόλυτα αφοσιωμένος στο κοπάδι. Για χιλιάδες χρόνια οι κτηνοτρόφοι μας στην Πίνδο στηρίζονται στις απαράμιλλες ικανότητές του για να προστατεύουν τα ζώα τους από λύκους και αρκούδες, που ζουν στα παρθένα δάση της Ελλάδας.

Οι παλιοί τσοπάνηδες ήταν πολύ περήφανοι για τους σκύλους τους και είχαν αμέτρητες ιστορίες να διηγηθούν για τα κατορθώματά τους με λύκους και αρκούδες. Διάλεγαν πάντα τα καλύτερα κουτάβια από κάθε γέννα, ώστε να διατηρούν καλή “σεριά”. Έδιναν στους σκύλους τους βλάχικα ονόματα: Νταβέλης, Καλέσης Μπαλίκας, Αράπης, Σαμπάνης, Σαμπούτης, Γκεσούλης, Μπέλλα (τα περισσότερα δήλωναν το χρώμα του σκύλου).
Αέναη σύγκρουση


Το τσομπανόσκυλο είναι ο πιο κρίσιμος κρίκος της ισορροπίας μεταξύ ανθρώπου και άγριων θηρευτών στο ορεινό οικοσύστημα, που βρίσκονται σε αδιάκοπη σύγκρουση, η οποία κάποια στιγμή καταλήγει στη θανάτωση του άγριου ζώου για να σταματήσουν οι ζημιές που προκαλεί στα ζωντανά. Ορθά οι οικολογικές οργανώσεις εκτίμησαν ότι πρέπει ο σκύλος αυτός να προστατευτεί και να διαδοθεί ξανά στους κτηνοτρόφους.

Είναι ίσως η πιο εύστοχη παρέμβαση από όσες έχουν υιοθετήσει στην προσπάθεια να βοηθηθεί ο κτηνοτρόφος απέναντι στην όλο και αυξανόμενη απειλή της αρκούδας, της οποίας οι πληθυσμοί μεγαλώνουν ραγδαία στο Ζαγόρι και την υπόλοιπη Πίνδο. Αναζητούν προικισμένους αντιπροσώπους τής ράτσας και οργανώνουν την εκτροφή και διανομή τους εκεί που πρέπει, ωστόσο ο ρυθμός παράδοσης σκύλων είναι εξαιρετικά χαμηλός και πρέπει να επιταχυνθεί.

Είδος υπό εξαφάνιση
Δυστυχώς, ο Ελληνικός Ποιμενικός κινδυνεύει με εξαφάνιση και υπολογίζεται ότι έχουν απομείνει μόνο 3.000 καθαρόαιμα άτομα. Δεν προσέχτηκε η καθαρότητά του. Παρά την ιδιαίτερη γεωμορφολογία της χώρας μας, που αποτέλεσε φυσικό εμπόδιο στην επιμειξία της φυλής του σκύλου αυτού για εικοσιτέσσερις αιώνες στον ελλαδικό χώρο, ελάχιστα άτομα καθαρόαιμων Ελληνικών Ποιμενικών σκύλων έχουν απομείνει σήμερα, καθώς τα τελευταία χρόνια η ράτσα μπασταρδεύτηκε με άλλες, αφού τα σκυλιά γυρνούν ελεύθερα. Το χειρότερο, κάποιοι κτηνοτρόφοι δεν εκτίμησαν σωστά αυτό που είχαν κληρονομήσει από την φυσική επιλογή αιώνων και έφεραν ξένες ράτσες “ποιμενικών”, όπως λυκόσκυλα, που αποδείχτηκαν εντελώς ακατάληλλες για τις δύσκολες συνθήκες της περιοχής μας.

Σκύλος από σπουδαία γενιά...
Τώρα που η αρκούδα αυξάνεται και πληθύνεται, αναδεικνύεται η υπεροχή του μοναδικού σκύλου που απέκτησε πια τη διεθνή αναγνώριση και την ονομασία “Ελληνικός Ποιμενικός”. Η παρουσία του είναι τεκμηριωμένη στα ορεινά βοσκοτόπια από τα αρχαία χρόνια. Πιστεύεται βάσιμα ότι η σημερινή μορφή αποτελεί την εξέλιξη της αρχαίας φυλής των Μολοσσών ή Ηπειρωτικών σκύλων. Ο Μέγας Αλέξανδρος και ο Πύρρος χρησιμοποίησαν αυτόν τον σκύλο στις εκστρατείες τους, ενώ ο Πλάτων κάνει λόγο για το θάρρος του.



Τυπικό δείγμα ελληνικού μολοσσού, από τα ελάχιστα που έχουν μείνει.

Κάποιοι κυνολόγοι, βασισμένοι σε σωματικά χαρακτηριστικά του, πιστεύουν ότι ίσως είναι εξέλιξη του πανάρχαιου “αρκουδόσκυλου”, από το οποίο προήλθε, όπως λέει και το όνομα, η αρκούδα. Είναι μια εντυπωσιακή εκδοχή, που μένει να αποδειχθεί από έρευνες του DNA.

Δεν είναι λίγοι αυτοί που υιοθετούν τον μεγάλο βουνίσιο σκύλο για κατοικίδιο και φύλακα και δηλώνουν εξαιρετικά ικανοποιημένοι από την άψογη συμπεριφορά του και φιλικότητα, καθώς την ασφάλεια που παρέχει και σε περιβάλλον μακριά από τον φυσικό του χώρο. Πάντως δεν είναι φτιαγμένος για το διαμέρισμα...
Χαρακτηριστικά
Ο Ελληνικός Ποιμενικός, είναι μεγαλόσωμος και εντυπωσιακός, μάλιστα μερικοί αρσενικοί φτάνουν ακόμα και τα 60 κιλά βάρος και 0,75 μ. ύψος! Τα χρώματα ποικίλουν από το κατάλευκο έως μαύρο, το καστανόφαιο, αλλά κάποιοι έχουν και ποικίλες αποχρώσεις. Το κεφάλι είναι ογκώδες και ο τράχηλος φαρδύς. Έχει μεγάλους κυνόδοντες και κινείται με το “βάδισμα της αρκούδας”. Διαθέτει ισχυρότατο ένστικτο φύλαξης και καταδίωξης, είναι ήρεμος αλλά με φοβερές εκρήξεις επιθετικότητας, όταν απειλείται το κοπάδι.



Ποιος δεν τρόμαξε όταν βρέθηκε κοντά σε στάνη και του “χύθηκαν” ομαδικά μερικοί από αυτούς τους γίγαντες, με προτεταμένα τα δόντια, και μάλιστα σε κύκλο, ώστε να μην ξέρει από πού να φυλαχτεί, όπως κάνουν και με τους άγριους κυνηγούς; Και όμως είναι τόσο υπάκουος στο αφεντικό του, που με ένα απλό νεύμα του “σβήνει ακαριαία τον διακόπτη” της επιθετικότητας και στέκεται ακίνητος να επιτηρεί τον “εισβολέα”.

Μπορεί να ζήσει 8 έως16 χρόνια. Αντέχει στην πείνα, προσαρμόζεται πολύ άνετα σε περιβάλλον με χαμηλές θερμοκρασίες και μπορεί να αντέξει για ώρες το βάδισμα στο χιόνι. Αντίθετα, του είναι αρκετά δύσκολη η διαβίωση σε θερμά κλίματα ή στην πόλη, χωρίς ωστόσο να είναι αδύνατο.
Ως σκύλος εργασίας, έχει ανάγκη από καθημερινή άσκηση και εκτόνωση, κάτι που εξασφαλίζεται από τη διαβίωσή του κοντά σε κοπάδι. Έχει μεγάλη αντοχή και μπορεί να διανύσει μεγάλες αποστάσεις, ενώ είναι ταυτόχρονα πάντα σε επαγρύπνηση για την προστασία του κοπαδιού. Αυτά τα χαρακτηριστικά τον έκαναν πολύτιμο στη νομαδική κτηνοτροφία, που επί χιλιάδες χρόνια ασκήθηκε από τους πληθυσμούς της Ηπείρου, αλλά και άλλων ελληνικών ορεινών περιοχών.

Είναι καλό να του εξασφαλίζεται προστασία από το κρύο ή τη ζέστη, με την κατασκευή κατάλληλου καταλύματος κοντά στα ζώα του κοπαδιού, άφθονο νερό και τροφή. Βέβαια αρκετοί κτηνοτρόφοι δεν είναι τόσο προσεκτικοί στις υποχρεώσεις τους απέναντι στον φύλακα άγγελό τους και αρκετοί, δυστυχώς, χάνουν εξαιρετικούς σκύλους γιατί δεν τους παρέχουν σωστή (μερικοί ούτε και στοιχειώδη) κτηνιατρική φροντίδα.

Ήξερες ότι ο Ελληνικός Ποιμενικός…
Έχει τρίχωμα πυκνό, με διπλό μανδύα για να προστατεύεται από τις ακραίες καιρικές συνθήκες των ορεινών περιοχών.
Διαθέτει άριστη όσφρηση, όραση και ακοή, που σε συνδυασμό με τη διάπλαση και τον χαρακτήρα του, τον καθιστούν ιδανικό σκύλο φύλαξης.
Στον ποιμενικό χαρακτήρα του ζώου διακρίνεται η ανεξαρτησία δράσης, η υψηλή αίσθηση του ζωτικού χώρου, η επιθετικότητα προς τα άγρια ζώα, το θάρρος, η πίστη στην ομάδα και η αφοσίωση σε ένα άτομο.
Ο λύκος, χρησιμοποιεί τη μέθοδο του αντιπερισπασμού για να επιτεθεί σε ένα κοπάδι. Ο Ελληνικός Ποιμενικός, δεν παραπλανάται, και δεν εγκαταλείπει το κοπάδι, με αποτέλεσμα να "δυσκολεύει" τα άγρια ζώα.
Είναι μύθος ότι όταν κόβουμε τα αυτιά του Ελληνικού Ποιμενικού ακούει καλύτερα. Το κόψιμο των αυτιών και της ουράς στους σκύλους αποτελεί επίπονο ακρωτηριασμό δεν εξυπηρετεί κανέναν απολύτως σκοπό.
του Μενέλαου Χρόνη

Πηγή : ΧΑΙΔΑΡΙ ΣΗΜΕΡΑ

Συμβουλές για καλής ποιότητας προϊόντα!!! video

Παρασκευή, 30 Μαΐου 2014

Ευρωπαϊκό "ναι" στα μεταλλαγμένα, με πρωτοστάτες Μανιάτη - Βενιζέλο !


Το "πράσινο φως" έδωσαν τα 28 κράτη-μέλη της Ε.Ε για την καλλιέργεια μεταλλαγμένων εντός της Ένωσης. Από την σύνοδο Μονίμων Αντιπροσώπων, στην οποία πάρθηκε η εν λόγω απόφαση, απείχε μόνο το Βέλγιο, ως ένδειξη διαμαρτυρίας.

Η συμφωνία θα επικυρωθεί στις 12 Ιουνίου στη σύνοδο των υπουργών Περιβάλλοντος στο Λουξεμβούργο και αφού την εγκρίνουν οι υπουργοί, θα πρέπει να πάρει «πράσινο» φως και από το νέο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μέχρι το τέλος του έτους.

Η Ελλάδα κατά, οι Βενιζέλος - Μανιάτης υπέρ

Πρωτοστάτης αλλά και υποβολέας της πρότασης, είναι η Ελλάδα, και συγκεκριμένα οι υπουργοί Περιβάλλοντος, Γιάννης Μανιάτης, και Εξωτερικών, Βαγγέλης Βενιζέλος. Οι δύο υπουργοί φαίνεται πως παίζουν πολύ καλά το παιχνίδι των μεγαλοπαραγωγών σπόρων, που εδώ και 15 χρόνια κυνηγάνε να πετύχουν την επικείμενη απόφαση. Το παιχνίδι αυτό είχε αποκαλύψει το HOT DOC στο τεύχος 51, έπειτα από καταγγελίες τριών περιβαλλοντικών οργανώσεων, της Greenpeace, της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρίας και της Ελληνικής Εταιρίας Προστασίας της Φύσης.

Όλα ξεκίνησαν στα μέσα του περασμένου Φεβρουαρίου, όταν ο Βαγγέλης Βενιζέλος καταψήφισε την πρόταση για έγκριση του καλαμποκιού TC1507, με παραγωγό θυγατρική της μεγαλοεταιρίας DuPont, όμως, την επόμενη μέρα "παρέλειψε" να συνυπογράψει επιστολή 12 υπουργών της Ε.Ε προς τον Επίτροπο Υγείας, παρά το γεγονός ότι το 89% των Ελλήνων τάσσονταν κατά των μεταλλαγμένων. Το πρώτο βήμα υπέρ των μεγαλοπαραγωγών και αναπόφευκτα των μεταλλαγμένων είχε γίνει. Αυτή τη στιγμή, το καλαμπόκι αυτό αναμένει έγκριση από την Ε.Ε για να ξεκινήσει η καλλιέργειά και διανομή του.

Το τελειωτικό χτύπημα το έδωσε ο Γιάννης Μανιάτης, ο οποίος πρότεινε ανοιχτά αλλαγή στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό για τα μεταλλαγμένα. Η αλλαγή αυτή έλεγε πως για να απαγορέψει μια χώρα την καλλιέργεια ενός μεταλλαγμένου οργανισμού, ουσιαστικά θα έπρεπε πρώτα να πάρει την έγκριση της εταιρίας που το προωθεί. Θα έπρεπε, δηλαδή, τα αίτια απαγόρευσης να μην έρχονται σε αντίθεση με τις αξιολογήσεις της EFSA (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων) σχετικά με τους περιβαλλοντικούς και υγιειονομικούς κινδύνους του υπό αμφισβήτηση προϊόντος. Η EFSA, όμως, δεν έχει εκδόσει ούτε μια αρνητική γνωμοδότηση για κανέναν μεταλλαγμένο οργανισμό.

Αυτή η πρόταση, αν και ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων, δεν απερρίφθη, παρά "μεταλλάχθηκε" και τον Ιούνιο θα ψηφιστεί. Η μετάλλαξη έγινε ως εξής: μέσα στη συμφωνία αναφέρεται μεν το δικαίωμα κάθε χώρας που διαφωνεί να απαγορεύει την καλλιέργεια στα δικά της εδάφη, το οποίο όμως είναι απατηλό, καθώς η απαγόρευση θα ισχύει μόνο για λόγους δημόσιας τάξης ή καθορισμού χρήσεων γης, και όχι για τους πολύ βασικότερους λόγους απειλής της δημόσιας υγείας ή του περιβάλλοντος. Οι χώρες δεν θα έχουν καν το δικαίωμα να απαγορεύσουν τη διέλευση των μεταλλαγμένων οργανισμών από το έδαφός τους, ανοίγοντας έτσι διάπλατα το δρόμο της ανεξέλεγκτης διακίνησης των προϊόντων αλλά και του πιθανού λαθρεμπορίου, καθώς τα μεταλλαγμένα αναμένεται να έχουν χαμηλότερες τιμές.

Φαίνεται πως χάρη στις κινήσεις των δύο ελλήνων υπουργών και παρά τις αντιδράσεις όχι μόνο του κόσμου αλλά και μεγάλων περιβαλλοντικών οργανώσεων, τα μεταλλαγμένα σύντομα θα βρίσκονται στο πιάτο των ευρωπαίων πολιτών.

πηγη 

Φυλές προβάτων: H ΦΥΛΗ ΤΗΣ ΧΙΟΥ, "Το Χιώτικο πρόβατο"


Μεγαλόσωμο πλατύουρο πρόβατο με κοιτίδα τη νήσο Χίο. Ο τρόπος και ο χρόνος δημιουργίας του είναι άγνωστος. Εικάζεται ότι προήλθε από τη διασταύρωση ντόπιων λεπτόουρων προβάτων με μικρασιατικά πλατύουρα αναμικτόμαλλα πρόβατα.. Κάποιες πηγές υποθέτουν ότι είναι το αποτέλεσμα της διασταύρωσης ανάμεσα σε τοπικά πρόβατα του νησιού Χίος και φυλών από την Ανατολία, πιθανόν οι φυλές Kivircik και Daglic.. Σήμερα εκτρέφεται κυρίως στη Μακεδονία (νομοί Χαλκιδικής, Θεσσαλονίκης, Ημαθίας και Πέλλας).
Ο χρωματισμός είναι λευκός με χαρακτηριστικές μαύρες κηλίδες στο πρόσωπο, τα αυτιά, τα άκρα και την κοιλιακή χώρα. Ομοιόμαλλο. Μήκος ουράς: 31 εκατοστά. Πλάτος ουράς: 10 εκατοστά (ημιπλατύουρο). Κεφαλή κωνική με μακρύ πρόσωπο. Αυτιά μεγάλου μεγέθους, ημικρεμάμενα. Άκρα ιδιαίτερα υψηλά, ευαίσθητα σε ανώμαλες επιφάνειες.
Το ώριμο βάρος των προβατίνων είναι συνήθως 48-70 κιλά και των κριαριών είναι 65-90 κιλά με διακυμάνσεις από περιοχή σε περιοχή.
Η πολυδυμία της φυλής είναι υψηλή και κυμαίνεται από1,44 μέχρι 1,70 κατά πρώτο τοκετό και από 1,70 έως 2,0στους επόμενους.
Η γαλακτοπαραγωγή επίσης κυμαίνεται από 160 έως 300 κιλά γάλα , ενώ το Κέντρο
Γενετικής Βελτίωσης Θεσσαλονίκης την ανεβάζει 244 κιλά κατά μέσο όρο την πολυδυμία σε 1,80 αρνιά ανά προβατίνα.
Όμως δίπλα στα καλά παραγωγικά και αναπαραγωγικά χαρακτηριστικά συνυπάρχουν αρκετά μειονεκτήματα, όπως η παχιά ουρά με τη δυσμενή επίδραση στην ποιότητα του σφαγίου, η ανομοιομορφία του μαστού, η μειωμένη ανθεκτικότητα σε δύσκολες συνθήκες περιβάλλοντος, η έλλειψη προσαρμοστικότηταςσε συνθήκες βόσκησης και η μη ικανοποιητική ποιότητα σφαγίου.
Το Χιώτικο πρόβατο χρησιμοποιείται ευρέως για διασταυρώσεις με άλλες εγχώριες φυλές για τη βελτίωση των παραγωγικών και αναπαραγωγικών παραμέτρων των ντόπιων φυλών την παραγωγή υβριδίων γονάδων που συνήθως παρουσιάζουν αποδόσεις κατά πολύ μεγαλύτερες του μέσου όρου των γονέων . 

Παρουσιάζουν δηλαδή αύξηση της γαλακτοπαραγωγής, αύξηση της πολύ και της πολυδυμίας με πολύ ελάχιστη ή ανύπαρκτη βελτίωση της ποιότητας του κρέατος. Όμως ύστερα από προσωπική εμπειρία από αρκετά κοπάδια στην περιοχή της Φιλιππιάδας τα διαστατωμένα αρνιά F1 των φυλών Φριζάρτα και Χιώτικης παρουσίασαν πάρα πολύ καλή ποιότητα κρέατος.
Διασταυρώσεις της φυλής Χίου έγιναν και με άλλες φυλές ιδίως στο εξωτερικό και ιδίως στην Τουρκία και στην Κύπρο όπου την διασταύρωσαν με την φυλή awassi αλλά και στην Αίγυπτο με ντόπιες φυλές και τα αποτελέσματα αναφορικά με την γαλακτοπαραγωγή ήταν πάρα πολύ καλά Στη δικά μας περιοχή έγινα κατά καιρούς διασταυρώσεις από τους παραγωγούς χωρίς βεβαίως καμία καθοδήγηση σε πρόβατα υβρίδια Frisarta και χιώτικης με κριάρια awassi με επίσης αρκετά καλά αποτελέσματα
Στην πεδινή περιοχή της Άρτας, στα τέλη της δεκαετίας του 1960,άρχισαν να διασταυρώνουν πρόβατα της περιοχής σε επίπεδο εκτροφών, αρχικά με κριούς των φυλών Χίου, Καραγκούνικης και Σαρδηνίας και στη συνέχεια με κριούς Φρισλανδίας. Οι μιγάδες της F1 γενεάς γονιμοποιήθηκαν με διασταυρωμένους κριούς και στα παράγωγα εφαρμόσθηκε επιλογή στις παραγωγικές και φαινοτυπικές ιδιότητες. Έτσι, δημιουργήθηκε ένας ομοιογενής πληθυσμός προβάτων, ο οποίος από το 1982 αναγνωρίσθηκε ως μια καινούργια φυλή, η φυλή της Άρτας (Φριζαρτα). Γεγονός που σημαίνει ότι το χιώτικο πρόβατο μετά το φρισλανδικό αποτέλεσε την βάση για την δημιουργία της Φριζάρτα αφού σύμφωνα με τον κύριο δημιουργό της τον ζωοτέχνη Γιάννη Γκατζίμα συμμετέχει στην σύνθεση της κατά 25%.


http://www.petziros.gr/

Πέμπτη, 29 Μαΐου 2014

Τέλος το υπαίθριο εμπόριο για τους αγρότες!



Είχαμε γράψει ξανά για το (τότε) σχέδιο νόμου του ΥΠ.ΑΝ. με το οποίο ρύθμιζε θέματα λαϊκών αγορών και υπαίθριου εμπορίου. Είχαμε χαρακτηρίσει τότε παρωδία τη διαδικασία διαβούλευσης.

Η διαβούλευση αυτού του νόμου αναρτήθηκε τη Μ. Δευτέρα 14 Απριλίου και είχε καταληκτική ημερομηνία την Τρίτη του Πάσχα 22 Απριλίου. Εννέα μέρες διαβούλευσης μαζί με τις αργίες του Πάσχα και το ψήσιμο του οβελία, αποδεικνύει το πόσο σοβαρά αντιμετωπίζει η κυβέρνηση τους άμεσα εμπλεκόμενους. Το ΥΠ.Α.Ν. τελικά πληροφορεί τους πολίτες ότι λόγω άμεσης κατάθεσης του νομοσχεδίου στη Βουλή η διαβούλευση κλείνει στις 16-4-2014 και ώρα 14:00.

Τελικά το καινούργιο νομοθέτημα πήρε "σάρκα και οστά" (Ν. 4264/2014, ΦΕΚ 118Α) με τίτλο "Άσκηση εμπορικών δραστηριοτήτων εκτός καταστήματος και άλλες διατάξεις". Από την ανάγνωση των κεφαλαίων του νέου Νόμου που αφορούν το υπαίθριο εμπόριο διαπιστώνουμε τα εξής πολύ απλά:
1. Στα φυσικά πρόσωπα που δικαιούνται να εκδώσουν άδεια για υπαίθριο εμπόριο (πλανόδιο ή στάσιμο) δεν περιλαμβάνονται οι αγρότες και
2. Καταργείται το Π.Δ. 254/2005 με το οποίο δινόταν το δικαίωμα στους αγρότες να αποκτήσουν άδεια υπαίθριου εμπορίου για πώληση των δικών τους προϊόντων.

Με δυό λόγια δηλαδή οι αγρότες από δω και στο εξής παύουν να έχουν το δικαίωμα να πουλάνε τα δικά τους προϊόντα απευθείας στον καταναλωτή με άδειες υπαίθριου εμπορίου!

Τα τελευταία χρόνια, λόγω και της οικονομικής κρίσης, εκατοντάδες παραγωγοί είχαν βρει διέξοδο στο υπαίθριο εμπόριο και η έκδοση των σχετικών αδειών είχε σημειώσει κατακόρυφη άνοδο (αυτό μπορεί να επιβεβαιωθεί και από τα στοιχεία των αρμόδιων Υπηρεσιών Εμπορίου). Είναι σίγουρο ότι κανένας παραγωγός δεν μπορεί να διακινήσει το σύνολο της παραγωγής του μέσα από το υπαίθριο εμπόριο. Όμως είναι εξίσου σίγουρο ότι ο τζίρος που πραγματοποιούσε μέσα από αυτό του έδινε μια βαθιά οικονομική ανάσα. Τώρα έρχεται το Υπουργείο Ανάπτυξης και τους στερεί και αυτή τη δυνατότητα!

Ουσιαστικά η « λογική » των κυβερνώντων που νομοθετούν χωρίς διαβούλευση με τους άμεσα ενδιαφερόμενους, είναι να στρέψουν τους παραγωγούς στη χονδρική πώληση των προϊόντων τους.
Ο τρόπος που διενεργείται το χονδρεμπόριο στη χώρα μας ( τιμές παραγωγών, τρόπος πληρωμής , χρόνος πιθανής πληρωμής ) καθιστά απολύτως μη βιώσιμη μια μέση αγροτική εκμετάλλευση.

Άρα η « λογική » των κυβερνώντων οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην εγκατάλειψη της αγροτικής γης από το μεγαλύτερο ποσοστό των παραγωγών της χώρας αφού ο μικρός κλήρος που χαρακτηρίζει το συντριπτικό ποσοστό των αγροτικών εκμεταλλεύσεων τις καθιστά μη βιώσιμες.

http://geoponiprevezas.blogspot.gr

Η πάχυνση των κοτόπουλων!!!


ΣΙΤΗΡΕΣΙΑ ΓΙΑ ΚΟΤΕΣ

Η κότα πρέπει να φάει 8 έως 10 κιλά τροφή για να μας δώσει ένα κιλό ζωντανό βάρος ή ένα κιλό αυγά δηλαδή 20-25 αυγά, εκτός όμως αυτού μέσα στη τροφή που θα δώσουμε στις κότες μας, οι λευκωματώδεις ουσίες πρέπει να βρίσκονται σε αναλογία 16-18 %.


Κατά διαφόρους υπολογισμούς και δοκιμές στις πρώιμες ράτσες ορνίθων δηλαδή σ’ εκείνες που μεγαλώνουν γρήγορα, η τροφή που χρειάζεται για να γίνει μία οκά κρέατος διαφέρει αναλόγως με την ηλικία των κοτών.
Τις πρώτες δεκαπέντε ημέρες το βάρος της κότας αυξάνει κατά 4 γραμμάρια την ημέρα τρώγοντας 10 γραμμάρια σπόρους.
Κατά το δεύτερο δεκαπενθήμερο το βάρος αυξάνει κατά 10 γραμμάρια με τροφή 30 γραμμάρια σπόρους την ημέρα.
Το δεύτερο μήνα η αύξηση είναι 15 γραμ. με τροφή 55 γραμμάρια.Τον τρίτο μήνα η αύξηση είναι 20 γραμ. με τροφή 80 γραμ. την ημέρα
Μετά τον τρίτο μήνα η πουλάδα τρώγει επίσης 80 γραμμάρια σπόρους την ημέρα αλλά η αύξηση του βάρους της δεν είναι πλέον 20 γραμμάρια κάθε ημέρα παρά μόνο δεκαπέντε και βαθμηδόν λιγοστεύει η αναλογία. Μ’ άλλα λόγια οι κότες υπόκεινται στον ίδιο φυσιολογικό νόμο, σύμφωνα με τον οποίο όσο τα ζώα είναι νέα, τόσο και μεγαλώνουν γρηγορότερα και τόσο η τροφή που χρειάζεται για να κάνουν μία οκά βάρος είναι λιγότερη. Για τον πτηνοτρόφο έχει μεγάλη σημασία να ξέρη πότε σταματά η αύξηση του βάρους των ορνίθων, που τρέφει και πότε δεν έχει πλέον κέρδος να διατηρεί πετεινάρια και πουλάδες που προορίζει για το κρέας τους.
Γενικώς έχει παρατηρηθεί ότι οι πετεινοί μεγαλώνουν γρηγορότερα διότι όχι μόνο τρώνε περισσότερο από τις πουλάδες αλλά ωφελούνται και περισσότερο από τις τροφές που τρώνε.

Τροφές για κότες

Οι τροφές πού δίνουμε στις κότες αναλόγως με την προέλευσή τους ξεχωρίζονται σε τρεις κατηγορίες:
1) Σε τροφές ζωικές όπως είναι τα σκουλήκια, το κρέας, το κρεατάλευρο, το ψαράλευρο, το αίμα, το γάλα, το τυρόγαλο, οι ακρίδες κ.λ.π.
2) Οι φυτικές τροφές είναι οι διάφοροι σπόροι, το σιτάρι, το καλαμπόκι, το κριθάρι, ο σπόρος του ηλίου, το κεχρί, ο λιναρόσπορος, το καναβούρι, η πατάτα, το χλωρό χορτάρι τα διάφορα λαχανικά κλπ.
3) Οι μεταλλικές τροφές δηλαδή τα άλατα είναι το κοκκαλάλευρο, το στρειδάλευρο, τα κελύφη των αυγών, οι διάφορες πετρίτσες που καταπίνουν κλπ.

Πως θα βρούμε τις διάφορες τροφές των οποίων έχουν ανάγκη οι κότες μας;

Οι όρνιθες που διατηρούνται ελεύθερα στα χωράφια και τούς κάμπους βρίσκουν σκουλήκια και σαλιγκαράκια, με τα οποία εξασφαλίζουν ένα μέρος των λευκωματωδών ουσιών και των αλάτων, των οποίων έχουν ανάγκη. Για τις κότες όμως που διατηρούνται περιορισμένες θα έπρεπε να δώσουμε κρεατάλευρο ή ψαράλευρο. Οι τροφές αυτές θα μπορούσαν να γίνουν και στον τόπον μας αλλά προς το παρόν εισάγονται από το εξωτερικό και στοιχίζουν πολύ.

Αντί αυτών μπορούμε να δίδουμε αίμα και κοκκαλάλευρο, τα οποία μπορούμε να κάνουμε μόνοι μας.

Για να κάνουν αλεύρι αίματος μερικοί ακολουθούν το εξής σύστημα.- προμηθεύονται αίμα από τα σφαγεία, το βάζουν στον φούρνο και αφού πήξει και ψηθεί, το περνούν από την μηχανή του κιμά και το μεταχειρίζονται. Το αίμα αυτό μπορούμε να διατηρήσομε πέντε έως δεκαπέντε ημέρες αναλόγως με την εποχή του έτους. Το αίμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ώμο ανακατεμένο και με άλλες τροφές.
Αντί κρεαταλεύρου θα μπορούσαμε να δώσουμε στις κότες και έντερα ωμά ή βρασμένα στο ζουμί των οποίων ανακατεύομε πίτυρα και διάφορα άλευρα για να κάνουμε τα μίγματα, τα οποία θα αναφέρουμε. Από το εξωτερικό φέρνουν επίσης στρειδάλευρο ενώ αυτό είναι εύκολο να γίνει στην Ελλάδα, διότι στις ακροθαλασσιές υπάρχουν πολλά στρειδότσουφλα, τα οποία θα μπορούσαμε να κοπανίσουμε και να ανακατέψουμε στη τροφή των ορνίθων μας. Το κοκκαλάλευρο γίνεται πολύ εύκολα, στα καταστήματα που πωλούν είδη για πτηνοτρόφους υπάρχουν μηχανές για το άλεσμα κόκκαλων.

Ως προς τις άλλες τροφές μπορούμε να τις βρούμε στο εμπόριο, ή να τις παραγάγουμε στο κτήμα μας.

Για να συγκρίνουν τις τροφές τη μία με την άλλη εξέτασαν με πόσο άμυλο αντιστοιχούν εκατό μέρη των διαφόρων τροφών, δηλαδή όταν λέγουμε ότι η θρεπτική αξία του καλαμποκιού είναι 82 του αμύλου, υπό αυτό εννοούμε ότι εκατό μέρη καλαμποκιού έχουν την ίδια αξία την οποία έχουν και 82 μέρη αμύλου (νισεστέ).

Στον κατωτέρω πίνακα φαίνεται η περιεκτικότητα των διαφόρων τροφών σε λευκωματώδεις ουσίες και η θρεπτική αξία αυτών σε άμυλο.


Με τον πίνακα αυτόν μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε εάν η τροφή που δίνουμε στις κότες μας έχει στη πρέπουσα αναλογία τις λευκωματώδεις ουσίες.
Είδος τροφήςΛευκωματώδεις ουσίες %Αξία σε άμυλο
%
Σιτάρι1070
Βρώμη7,260
Κριθάρι765
Σίκαλη970
Καλαμπόκι6,682
Κεχρί7,560
Σπόρος σκουποχόρτου465
Πίτυρα942
Τριφύλλι χλωρό1,59
Τριφύλλι ξηρό7,532
Βαλανίδια χωρίς τσέφλιο575
Φοινικόπητα1370
Σησαμόπητα3580
Κρεατάλευρο6390
Ψαράλευρο χωρίς πάχος4444
Αίμα ξηρό7070
Άλευρα αναλόγως μετους σπόρους

Η ποσότητα της τροφής που θα δώσουμε στις κότες διαφέρει αναλόγως με την ηλικία, το βάρος του σώματός των, την παραγωγικότητά τους και το πτηνοτροφικό σύστημα που εφαρμόζεται. Εάν δηλαδή το πτηνοτροφικό σύστημα είναι ελεύθερο και οι κότες γυρίζουν στους αγρούς και βόσκουν η τροφή τους είναι απλουστέρα, εάν τουναντίον τις έχουμε περιορισμένες η τροφή που θα χρειαστεί να δώσουμε θα είναι περισσότερη.

Κατωτέρω θα αναφέρουμε, ως παράδειγμα διάφορα σιτηρέσια ορνίθων. Τα σιτηρέσια αυτά δεν είναι υποχρεωτικά, κατά τις τροφές που θα ήταν δυνατό να βρεθούν είναι δυνατόν να αλλάξει και η σύνθεση των, πάντως όμως καθώς αναφέραμε και προηγουμένως η περιεκτικότητα των τροφών που θα δώσουμε στις κότες σε λευκωματώδεις ουσίες θα είναι 16-18 περίπου τοις εκατό. Για να βρούμε τι αναλογία σε λευκωματώδεις ουσίες έχει μία τροφή που δίνουμε στις κότες λογαριάζομε με τη βοήθεια του ανωτέρου πίνακα πόσες λευκωματώδεις ουσίες περιέχει και πόση θρεπτική αξία σε άμυλο. Το ποσό των λευκωματωδών ουσιών πρέπει να είναι σε αναλογία 16-18 περίπου τοις εκατό της θρεπτικής αξίας.

Σιτηρέσια δια νεοσσούς

Σ’ ένα μεγάλο πτηνοτροφείο του εξωτερικού δίδουν το έξης σιτηρέσιο στους νεοσσούς.
Τις πρώτες 36 ώρες μετά τη εκκόλαψη καμία τροφή.
Την δευτέρα ημέρα ψωμί μπαγιάτικο μαύρο τριμμένο δύο φορές την ημέρα, τρίτη και τετάρτη μέρα ψωμί μπαγιάτικο μουσκεμένο με νερό ή γάλα 4 φορές.

ΗμέρεςΠίτουρα χοντράΠίτουρα ψιλάΑλεύρι τριφυλλιούΑλεύρι βρώμηςΑλεύρι καλαμποκιούΚρεατά-
λευρο
Κοκαλά-λευρο
5η-9η50-301010--
10η-14η45-25101055
2ο δεκ.401020101055
2ομήνα2515151515105
3ομήνα2520101015105
4ομήνα2030101010155


Έκτος των ανωτέρω μιγμάτων δίδεται και σιτάρι σπασμένο, το οποίο σκορπίζουν στο πάτωμα. Τα μίγματα ανακατεύονται με νερό ή αποβουτυρωμένο γάλα. Έκτος των μιγμάτων εάν οι νεοσσοί δεν βγαίνουν έξω για να βοσκήσουν δίνεται ψιλοκομμένο χλωρό χορτάρι.
Είναι απαραίτητο, όπως τα μίγματα γίνονται, όταν πρόκειται να τα χρησιμοποιήσουμε χωρίς να παραμείνουν, διότι αλλοιώνονται γρήγορα.

Ένας άλλος πτηνοτρόφος δίδει μέχρι του τρίτου μηνός, μόνο αλεύρι βρώμης. Στα πετειναράκια, τα όποια παχαίνει δίδει μίγματα από αλεύρι κριθαριού, καλαμποκιού και λίγο κοκαλάλευρο. Στις μεγάλες κότες δύο γεύματα, εκ των οποίων το ένα σπόροι δηλαδή σιτάρι κλπ. 30-35 γραμμάρια την ημέρα για κάθε κότα και μίγμα υγρό καμωμένο από πίτυρα.

Πίτυρα40
Αλεύρι κριθαριού20
Αλεύρι καλαμποκιού20
Αλεύρι τριφυλλιού10
Κρεατάλευρο10


Οι σπόροι δίδονται το πρωί πολύ ενωρίς, ενώ το μίγμα το βράδυ, τούτο δίδεται πάντα υγρό υπό τον όρο να μη είναι λασπιάρικο, παρά να είναι ως χονδρός άμμος, ο οποίος δεν κολλά στα χέρια. Το μίγμα που αναφέραμε σε ξηρά κατάσταση δίδεται 50-70 γραμμάρια κατά κότα. Έκτος όμως των τροφών αυτών οι κότες βόσκουν και όταν είναι περιορισμένες δίδεται και χλωρό χορτάρι.

Σιτηρέσια για γεννώσες κότες

Πίτυρα30
Πατάτες ψημένες40
Τριφύλλι ξηρό10
Κρεατάλευρο10
Κοκκαλάλευρο5

Έκτος της τροφής αυτής εις μίγμα υγρό, σκίβαλα 60 γραμμάρια κατά κότα και χλωρό χορτάρι στην βοσκή.

Άλλοι πτηνοτρόφοι συνηθίζουν την εξής τροφή:

Πίτυρα χονδρά500
Τριφύλλι ψιλοκομμένο500
Σιτάρι ή καλαμπόκι1000
Αίμα500


Το τριφύλλι και ο καρπός μουσκεύονται επί 6 ώρες μέσα σε νερό και μετά βράζονται επί μισή ώρα. Αφού βράσουν ανακατεύονται τα πίτυρα και το αίμα. Το μίγμα αυτό δίδεται πρωί της εννιά και αφήνεται στη διάθεση των ορνίθων μέχρι τη τετάρτη βραδυνή. Εάν δεν περισσεύσει έως την ώρα αυτή τροφή, την επαύριον η ποσότητα η οποία θα διανεμηθεί αυξάνεται.

Ως φαίνεται και από τα ανωτέρω μίγματα ή τροφή της κότας μπορεί να αλλάζει αρκετά.

Ένα άλλο σιτηρέσιο το όποιον έχει χρησιμοποιηθεί είναι το εξής:

Βαλανίδι ξηρό και ξεφλουδισμένο30
Αίμα ξηρό κοπανισμένο15
Πίτυρα15
Αλεύρι καλαμποκιού15
Σπόρος σκουποχόρτου αλεσμένος25
Στρειδάλευρο (κοπανισμένα κοχλίδια)5


Στις κότες που αλλάζουν τα πτερά των δίδουν μέσα στην τροφή των μισή κουταλιά της σούπας πίτας λιναροσπόρου.
Η ποσότητα της τροφής που θα δώσουμε σε κότες περιορισμένες κυμαίνεται από 25 μέχρι 40 δράμια την ημέρα. Στην ποσότητα αυτήν δεν συμπεριλαμβάνεται το χλωρό χορτάρι, το οποίο πρέπει να είναι άφθονο.
Δύο γεύματα την ημέρα είναι αρκετά το ένα από τα γεύματα είναι συνήθως υγρό μίγμα και το άλλο διάφοροι σπόροι ή σκύβαλα.
Τον χειμώνα όταν δεν έχουμε χλωρό χορτάρι δίνουμε λάχανα, παντζάρια και εάν λείπουν και αυτά δίνουμε ξεφυτρωμένο κριθάρι ή βρώμη. Για τις γεννώσες κυρίως το χλωρό χορτάρι είναι απαραίτητο, για να έχουν ξεφυτρωμένους καρπούς για τις κότες χρησιμοποιούν

Ιδικές εταζέρες με συρτάρια, μέσα στα όποια τοποθετείται ο σπόρος του οποίου επιδιώκεται το ξεφύτρωμα. Τα συρτάρια αυτά έχουν βάθος 6-8 πόντους μάκρος και φάρδος ανάλογο με τις κότες διότι ένα συρτάρι ξεφυτρωμένος σπόρος υπολογίζεται για μία ημέρα, υπάρχουν δε εις την εταζέρα αυτή επτά συρτάρια ένα για κάθε ημέρα. Κάθε ημέρα ξοδεύεται ο ξεφυτρωμένος σπόρος ενός συρταριού και γεμίζεται και πάλι το ίδιο συρτάρι για να ξεφυτρώσει. Ο πάτος των συρταριών είναι καμωμένος από λαμαρίνα τρυπημένη και επάνω σ’ αυτήν υπάρχει συρματόπλεγμα για να μη πέφτει ο σπόρος. Βάζομε πρώτα την βρώμη ή το κριθάρι σε νερό και τα αφήνουμε μία νύκτα για να μουσκέψουν καλά, το πρωί τα τοποθετούμε στην εταζέρα, η οποία μένει σε μέρος ξεστό με θερμοκρασία 16-18 βαθμών Κελσίου. Πολλές φορές όμως αντί απλών εταζερών χρησιμοποιούνται ειδικά ντουλάπια, τα οποία ζεσταίνονται με ένα μακγαλάκι.

Η πάχυνση των πουλερικών


Συστηματική πάχυνση των πουλερικών γίνεσαι σπανίως στην Ελλάδα. Στα χωριά μας τα πουλερικά παχαίνουν κυρίως το φθινόπωρο, οπότε λόγου του αλωνισμού η τροφή είναι σχετικώς άφθονη. Τα περισσότερα πουλερικά που πωλούνται στην αγορά είναι συνήθως αδύνατα.
Η καλύτερη εποχή προς πάχυνση είναι λίγο πριν αρχίσουν να εκδηλώνονται οι γεννητικές ορμές. Την εποχή αυτή τα πετειναράκια και οι πουλάδες παχαίνουν γρηγορότερα και με λιγότερη σχετικώς τροφή. Η πάχυνση γίνεται κατά διαφόρους τρόπους. Στο φυσικό σύστημα οι κότες που προορίζονται προς πάχυνση τρέφονται με πολύ τροφή, καλλίτερα όμως αποτελέσματα δίδει η υποχρεωτική πάχυνση, διότι οι κότες στην αρχή δέχονται με ευχαρίστως την τροφή, δεν αργεί όμως να έρθει ο κόρος, οπότε είναι ανάγκη να τις τρέφουμε αναγκαστικώς.
Στο αναγκαστικό αυτό σύστημα οι κότες διατηρούνται μέσα σε κλούβες στενές και η τροφή δίδεται μέσα σε ταΐστρες, οι οποίες κρέμονται μπροστά στις κλούβες. Όταν όμως η πάχυνση προχωρήσει τότε η τροφή δίδεται αναγκαστικώς, κάποτε μάλιστα η τροφή δίνεται με αυτό τον τρόπο.
Στις αρχές η τροφή πρέπει να είναι λίγη, διότι οι κότες μπορούν να πάθουν δυσπεψία, η οποία επιδρά δυσμενώς στην πάχυνση. Η τροφή συνίσταται οπό υγρά μίγματα καμωμένα από άλευρα κριθαριού ή καλαμποκιού και δίδεται σε κατάσταση ζύμης και σε κομμάτια τριών πόντων μάκρος και ενός φάρδους ή σε κατάσταση κουρκουτιού ή πηχτής γιαούρτης, οπότε δίδεται με το χωνί. Χρησιμοποιούνται σε πολλά παχυντήρια ιδιαίτερα εργαλεία, με τα οποία τρέφονται οι υπό πάχυνση κότες. Η πάχυνση διαρκεί το πολύ τρεις εβδομάδες. Άλλωστε δεν συμφέρει να διαρκέσει και περισσότερο. Με το αναγκαστικό σύστημα της παχύνσεως κατορθώνουν να δίδουν στην κότα διπλασία τροφή από εκείνην πού θα ήτο διατεθειμένη να φάγει όταν τρέφεται ελεύθερα, δηλαδή μέχρι 50 έως 60 δράμια ξηρά τροφή.
Καλά αποτελέσματα δίνει το αλεύρι καλαμποκιού αλλά προς το τέλος της παχύνσεως πρέπει να δίδουμε αντί αλεύρι καλαμποκιού, κριθαράλευρο, το οποίο κάνει νοστιμότερο και σφικτότερο κρέας.
Με την αναγκαστική πάχυνση η αύξηση τού βάρους φθάνει 60 % αρχικού βάρους. Η τροφή δίνεται σε δύο φορές ή τρεις.
Στα παχυντήρια πρέπει να δίδεται εξαιρετική σημασία στην καθαριότητα, οι κλούβες θα καθαρίζονται τακτικά και θα δίδεται ιδιαιτέρα προσοχή για να μη ψειριάσουν οι υπό πάχυνση κότες. Σε πολλά μέρη χρησιμοποιούν κλούβες σιδερένιες, μέσα στις όποιες διατηρούν 5 έως 6 κότες. Τα κοτόπουλα στις κλούβες αυτές πατούν επάνω σε σιδερένιες βέργες και οι κοτσιλιές μαζεύονται μέσα στα συρταράκια, τα οποία βρίσκονται κάτω από τις βέργες αυτές. Οι τροφές τίθενται σε ταΐστρες, οι οποίες μένουν εμπρός στα κλουβιά και βγαίνουν πολύ εύκολα για να καθαρισθούν. Όταν τελείωση η πάχυνση καθαρίζονται και απολυμαίνονται τελείως πριν εισαχθούν νέες κότες για πάχυνση.
Μεγάλη προσοχή πρέπει να δίδεται επίσης εις την υγιεινή κατάσταση των πουλερικών που τίθενται υπό πάχυνση διότι είναι εύκολο να εισαχθούν κότες προσβεβλημένες από κολλητικές αρρώστιες και να προκληθούν μεγάλες ζημίες.

Μεγάλα παχυντήρια διατηρούν στην Β. Αμερική και σε άλλα κράτη της Ευρώπης. Τα παχυντήρια αυτά χρησιμοποιούν ιδιαιτέρους εμπειροτέχνες, των οποίων η κυρία απασχόληση είναι να χωρίζουν σε κατηγορίες τα πουλερικά πού εισάγονται αναλόγως με την σωματική τους κατάσταση. Προτιμότερες και επικερδέστερες είναι οι κότες οι οποίες όταν εισάγονται στα παχυντήρια να είναι σε καλή σχετικώς σωματική κατάσταση, διότι αυτές παχαίνουν σχετικώς γρηγορότερα και το κέρδος είναι μεγαλύτερο.
Καλά αποτελέσματα δίδουν υγρά μίγματα καμωμένα με διάφορα άλευρα και νερό ή κατά προτίμηση με γάλα ή τυρόγαλα, για τον λόγο αυτό τις κότες που βγαίνουν από τα παχυντήρια αυτά συνηθίζουν να τις ονομάζουν κοτόπουλα του γάλακτος.

Πάχυνση νεοσσών

Σε πολλά μέρη της Ευρώπης επιδιώκεται η πάχυνση των νεοσσών, η οποία εκεί αφήνει υπολογίσιμα κέρδη. Η πάχυνση αυτή γίνεται μέσα σε δωμάτια τεχνικώς θερμαινόμενα και εντός κλουβιών, τα οποία είναι στοιβαγμένα κοντά στους τοίχους σε 4 ή 5 σειρές η μία άνω της άλλης. Ως τροφή χρησιμοποιείται γάλα ανακατεμένο με διάφορα άλευρα. Στα πουλάκια του Αμβούργου, τα οποία παχύνονται κυρίως στην Αμερική και τα οποία ονομάζονται με το όνομα αυτό διότι η πάχυνση γίνεται κυρίως πέριξ της πόλεως αυτής, ως τροφή δίνονται ψάρια μικρά ακατάλληλα για τους ανθρώπους, τα όποια αφού ξηραθούν στον ήλιο αλέθονται και ανακατεύονται με γάλα και με διάφορα άλευρα σιτηρών. Σημειωτέον, ότι το γάλα εκεί είναι φθηνό. Σε ένα δωμάτιο 2 μέτρων φάρδους με 3 μάκρος μπορεί να εξασφαλισθεί η πάχυνσης 600 περίπου νεοσσών, μερικοί μάλιστα διατείνονται, ότι σε δωμάτια των διαστάσεων αυτών είναι δυνατόν να παχύνουν μία δυο χιλιάδες μικρών πουλιών. Η πάχυνση διαρκεί 4-7 εβδομάδες και στο τέλος της παχύνσεως τα πουλάκια έχουν μέγεθος και βάρος περιστεριών. Τα πουλάκια Αμβούργου έχουν μία περίεργη γεύση λόγου του τρόπου της διατροφής τους, η οποία αρέσει σε πολλούς μπλαζέ των μεγαλουπόλεων της Ευρώπης.
Στην Ελλάδα δεν διαδόθηκε ακόμη η πάχυνση των νεοσσών. Καλά αποτελέσματα για την πάχυνση δίδουν κυρίως νεοσσοί προερχόμενοι από κότες καλές με πετεινούς της ράτσας των παλαιστών.

Αναλογία κρέατος

Η ποσότητα κρέατος σε σύγκριση με το ζωντανό βάρος στις κότες διαφέρει αναλόγως με την σωματική κατάσταση. Στις αδύνατες κότες το κρέας είναι σχετικώς λιγότερο ενώ το αντίθετο συμβαίνει στις παχιές. Η αναλογία κυμαίνεται μεταξύ 70 και 80%.

Κατά το περί ορνιθοκομίας γαλλικό σύγγραμμα του η αναλογία κρέατος κοκάλων κλπ. στις κότες είναι εξής:

Αναλογία κρέατοςΚότα αδύνατηΚότα παχιάΚαπόνι
Ζωντανό βάρος1.200 γρ1.850 γρ4.000 γρ
Κρέας53%66%74.5%
Κόκκαλα17%9%5.5%
Λίπος4%7%9%
Φτερά6%4.5%2.75%
Αίμα και έντερα19%12%7%
Φύρα (εξάτμιση κ.λ.π.)1%1.5%1.25%
Πηγή: Η κότα-Γ. Ψάλτη – Αθήνα 1933

http://www.ftiaxno.gr/

Τετάρτη, 28 Μαΐου 2014

Πως να παστώσω ψάρια...



Το πάστωμα, είναι μία από τις παλαιότερες μεθόδους συντήρησης τροφίμων. Θα έλεγε δε κανείς πως είναι μια τέχνη, μια επιστήμη. Η διαδικασία του παστώματος ψαριών επηρεάζεται από τις καιρικές συνθήκες, το μέγεθος και τα είδη των ψαριών από την ποιότητα του αλατιού που χρησιμοποιούμε.
Για το λόγο αυτό, η εμπειρία είναι απαραίτητη για την προσαρμογή στη διαδικασία που περιγράφεται εδώ για κάθε περίπτωση ξεχωριστά. Ξεκινήστε με αλάτισμα μικρών και πολλών διαφορετικών ποικιλιών ψαριών.
Με το αλάτισμα μικρών ποσοτήτων ψαριών, θα μάθετε πόσος χρόνος απαιτείται για το κάθε βήμα. Τα παστά ψάρια, εάν είναι κατάλληλα προστατευμένα από την υπερβολική υγρασία, δεν θα χαλάσουν.


Ποιότητα και καθαριότητα. Ιδιαίτερη σημασία έχουν:
1. Η ποιότητα των ψαριών που θα παστωθούν πρέπει να είναι άριστης ποιότητας. Λέγοντας άριστης φυσικά, δεν εννοούμε τα ακριβά ψάρια, αλλά τα φρέσκα.
2.Η καθαριότητα σε όλη τη διαδικασία. Το νερό που χρησιμοποιείτε πρέπει να είναι καθαρό. Όλα τα υπολλείματα πρέπει να απομακρύνονται άμεσα από τον πάγκο μας και ό, τι έρχεται σε επαφή με το ψάρι (μαχαίρια, ταψιά κ.λ.π.) πρέπει να διατηρούνται πάντα καθαρά

Τα ψάρια της Ελλάδας
Τα πιο κατάλληλα ψάρια για πάστωμα στη χώρα μας είναι τα πελαγίσια όπως ο τόνος, το σκουμπρί, το μαγιάτικο κ.α. Μπορείτε όμως να δοκιμάσετε με όλα τα είδη των γνωστών ψαριών και οι γεύσεις που θα προκύψουν ενδέχεται να σας καλύψουν πλήρως.

Προσοχή: Ξεκινήστε από το αλάτισμα μη λιπαρών ψαριών. Το αλάτισμα των λιπαρών ψαριών επιφέρουν προβλήματα τάγγισης και αλλοιώσεις δύσκολα αντιμετωπίσιμες.
ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ

Ένα καθαρό μαχαίρι
Αλάτι: Η ποσότητα ποικίλλει ανάλογα με τις συνθήκες, αλλά το σύνηθες ποσοστό είναι περίπου 1 κιλό αλατιού για 5 κιλά ακατέργαστου ψαριού.
Καθαρά δοχεία για το πλύσιμο των ψαριών.
Καθαρές, επίπεδες επιφάνειες εργασίας.
Δοχεία για την απομάκρυνση των περισσευμάτων.
Αδιάβροχοι κάδοι: ένας ή περισσότεροι, ανάλογα με την ποσότητα των ψαριών που θα παστώσουμε. Μέταλλα εκτός από ανοξείδωτο ατσάλι δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται. Οι ξύλινες σανίδες σαν πάγκος εργασίας, δεν εξυπηρετούν επειδή η υγρασία θα φουσκώσει το ξύλο και αυτό θα αποβάλλει τις χημικές ουσίες που έχει εμποτιστεί.

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΗ διαδικασία της αλάτισμα ψαριών έχει ως εξής:


Α. Προετοιμασία των ψαριών.
Β. Αλάτισμα.
Γ. Πλύσιμο και στέγνωμα για να αφαιρεθεί το υπερβολικό αλάτι.
Δ. Ξήρανση στον αέρα.
Α. Προετοιμασία των ψαριών


1. Αποκεφαλισμός και εκσπλαχνισμός. Τα ψάρια θα πρέπει να είναι χωρίς εντόσθια και κεφάλια το συντομότερο δυνατό μετά την αλίευση.


2. Αποκεφαλισμός. Αφαιρέστε το κεφάλι με ένα μακρύ μαχαίρι με μια λοξή γραμμή στο ύψος των βραγχίων (Το video του φιλεταρίσματος το παραθέτω περισσότερο για το κόψιμο του κεφαλιού).



3. Εκσπλαχνισμός. Αφού έχετε χαράξει το ψάρι στην κοιλιά από το ύψος των βραγχίων μέχρι τα εδραία πτερύγια πρέπει να αφαιρεθούν όλες οι μεμβρ
άνες και ιδιαίτερα οι μαύρου χρώματος που συναντώνται στη σπλαχνική κοιλότητα πολλών ειδών.

4. Αίμα. Αφαιρέστε όλα τα αιμοφόρα αγγεία και κάθε θρόμβο αίματος που είναι ορατός. Οι θρόμβοι αίματος μπορούν να προκαλέσουν αποχρωματισμό, καθώς και βακτηριακή λοίμωξη, η οποία θα καθιστούσε το ψάρι ακατάλληλο για κατανάλωση.


5. Κοπή. Το σχήμα και τα μέρη στα οποία κόβονται τα ψάρια εξαρτάται από τα γούστα του καθενός και από το τι συνηθίζεται σε κάθε περιοχή. Υπάρχουν όμως κάποιοι βασικοί κανόνες :Τα ψάρια που ζυγίζουν κάτω από ένα κιλό, μπορούν να παραμείνουν ως έχουν (ατεμάχιστα) .Από Ι έως 10 κιλά θα πρέπει να χωρίζονται στη μέση ξεκινώντας από το κεφάλι και καταλήγοντας στην ουρά. Πάντα
όμως αφαιρούμε τα σπλάχνα και τα κεφάλια τους.
Β. Αλάτισμα.


1. Απλώστε ένα λεπτό στρώμα αλατιού, ίσα-ίσα για να καλύψει πλήρως το κάτω μέρος του δοχείου που πρόκειται να τοποθετήσουμε τα κομμάτια των ψαριών.
2. Τοποθετήστε μια στρώση ψαριών επάνω στην στρώση του αλατιού που βάλατε στο δοχείο, δίνοντας αρκετό χώρο στο κάθε ψάρι για να αποφευχθεί το στρίμωγμα. Προσπαθήστε για τακτοποιημένες σειρές, εναλλάσσοντας κεφάλια με ουρές και ουρές με κεφάλια.
3. Καλύψτε τα ψάρια που στρώσατε με άλλο ένα λεπτό στρώμα αλατιού.
4. Επαναλάβετε τα βήματα 2 & 3 έως και δύο ή τρεις στρώσεις των ψαριών στο δοχείο που τα τοποθετείτε.
5. Το αλάτι επειδή είναι υγροσκοπικό θα τραβήξει την υγρασία από τα ψάρια.
6. Προσοχή τώρα. Όταν το αλάτι με τα υγρά των ψαριών δεν είναι κορεσμένο, η υγρασία
μπορεί να το διαλύσει ανά πάσα στιγμή. Όσο τα ψάρια εκκρίνουν υγρασία τόσο περισσότερο αλάτι πρέπει να προσθέτετε για να κρατηθεί η άλμη κορεσμένη. Πολύ λίγο αλάτι, είναι μια καλή αιτία για να χαλάσουν τα ψάρια. Πάρα πολύ αλάτι είναι σίγουρο πως θα υποβαθμίσει τη γεύση τους. Εκείνο λοιπόν που ζητάμε είναι να μένει μια λεπτή στρώση αλατιού πάνω στη σάρκα των ψαριών, η οποία να δείχνει
πως δεν πρόκειται να λιώσει.
7. Καθώς τα ψάρια χάνουν την υγρασία τους, ο όγκος τους στο δοχείο θα μειώνεται. Γενικά θα πρέπει όλα τα κομμάτια ψαριών να περιβάλλονται από αλάτι και να συνεχίζετε να προσθέσετε αλάτι προκειμένου η άλμη να είναι κορεσμένη.
9. Τα ψάρια θεωρητικά είναι καλά εμποτισμένα με αλάτι, σε 12 έως 15 ημέρες με ζεστό καιρό. Σε κρύο καιρό, τα ψάρια θα πρέπει να παραμείνουν στο αλάτι για 21 ημέρες ή και περισσότερο. Όσο υψηλότερη είναι η θερμοκρασία, τόσο πιο γρήγορα γίνονται τα ψάρια. Όταν είναι σωστά αλατισμένα, η σάρκα των ψαριών είναι σχετικά «διαφανής». Σε ελαφρά πίεση η σάρκα τους πρέπει να επανέρχεται στο αρχικό της σχήμα. Πρέπει να έχει ένα υπόλευκο φίλμ αλατιού σαν κάλυψη. Θα πρέπει να επικρατεί μια ευχάριστη μυρωδιά των ψαριών και της άλμης. Δεν θα πρέπει να υπάρχουν οσμές
αλλοίωσης.
Γ. Tο πλύσιμο –στέγνωμα και η αφαίρεση περίσσειας αλατιού.


1. Όταν τα ψάρια έχουν γίνει, θα πρέπει να αφαιρεθεί η περίσσεια του αλατιού, ξεπλένοντάς τα με καθαρό θαλασσινό νερό ή με γλυκό νερό βρύσης στο οποίο έχουμε προσθέσει λίγο φυσικό αλάτι.
2. Στη συνέχεια, τοποθετήστε τα ψάρια σε επίπεδες επιφάνειες, και χρησιμοποιήστε σανίδες για να πιέσετε τα κομμάτια τους για να βγάλουν την παραμικρή σταγόνα υγρών που τυχόν παρέμεινε μέσα τους, αλλά και για να κάνουμε λεπτότερο το ψάρι ώστε να βοηθήσουμε τη διαδικασία ξήρανσης αλλά και για να βελτιώσουμε την εμφάνισή τους.
Δ. Η Ξήρανση.


1. Η τελική ξήρανση μπορεί να γίνει είτε από το ηλιακό φως και τα φυσικά ρεύματα του αέρα ή με τεχνητή θερμότητα και με ρεύματα αέρα που παράγεται από ανεμιστήρες. Στις περισσότερες περιοχές, στη σωστή εποχή, η αποξήρανση μπορεί να γίνει έξω στον ήλιο και τον καθαρό αέρα. Για την Ελλάδα μας δεν το συζητάμε. Επιλέξτε μια ανοιχτή περιοχή για να αξιοποιήσετε στο έπακρο το φως του ήλιου και του ανέμου. Αποφύγετε ελώδεις περιοχές και περιοχές κοντά σε ανθρώπινα ή ζωικά απόβλητα.


2. Όταν τοποθετούμε τα πρόσφατα παστωμένα ψάρια να στεγνώσουν, υπάρχει κίνδυνος εγκαύματος (των ψαριών). Εάν τα ψάρια είναι εκτεθειμένα σε αυτό το στάδιο στην άμεση επίδραση του ήλιου μπορεί να σκληρύνει στο εξωτερικό τους και να κιτρινίσουν. Για να αποφευχθεί αυτό, διατηρήστε το ψάρι κάτω από σκιερό ή ημι-σκιερό μέρος για την πρώτη ημέρα.
3. Μετά την πρώτη ημέρα, εκθέτουμε τα ψάρια σε όσο περισσότερο ηλιόλουστο μέρος γίνεται, καθώς και σε σημείο που κυκλοφορεί ανεμπόδιστα ο αέρας. Σε αυτή τη φάση μια καλή μέθοδος είναι να τεθούν τα ψάρια σε τριγωνικά ξύλα - έτσι ώστε να ακουμπά η ελάχιστη δυνατή επιφάνεια της σάρκας τους ή κρεμάστε τα.
4. Προστατέψτε τα ψάρια από την υγρασία. Εάν πρόκειται να βρέξει τοποθετήστε τα κάτω από υπόστεγο. Επίσης αν τις νυκτερινές ώρες έχει υγρασία στα μέρη σας, τοποθετήστε τα σε εσωτερικό χώρο για τη νύχτα. Περιττεύει δε να πούμε πως τα ψάρια θα πρέπει να είναι απαλλαγμένα από μούχλα ή άλλα ελαττώματα και δεν θα πρέπει να έχουν κιτρινισμένα και ξεραμένα άκρα.
Συνοψίζοντας :

1. Χρησιμοποιείτε μόνο φρέσκα ψάρια.
2. Η εργασία να γίνεται σε καθαρό περιβάλλον.
3. Εργαστείτε γρήγορα.
4. Κρατήστε το αλάτι σε κορεσμένα επίπεδα και σε περίπτωση αμφιβολίας, να προσθέσετε περισσότερο αλάτι.



5. Προσπαθήστε να ακολουθήσετε τη διαδικασία που συνήθως ακολουθείται τοπικά τουλάχιστον σε ότι αφορά τη διάρκεια της αποξήρανσης.
6.Το νερό που χρησιμοποιείτε πρέπει να είναι πεντακάθαρο.
Ξαρμυρίζοντας τα ψάρια για να φαγωθούν


Συνήθως τα παστά ψάρια πρέπεινα μουσκεύουν σε γλυκό νερό για μια νύχτα, με τουλάχιστον μία αλλαγή του νερού, προκειμένου να φύγει το περισσότερο από το εμποτισμένο αλάτι πριν καταναλωθούν. Όσο περισσότερο τα μουσκεύουμε, τόσο περισσότερο αλάτιαφαιρείται. Μετά μπορείτε να τα μαγειρέψετε κατά τον ίδιο τρόπο όπως τα φρέσκα ψάρια.


** Μετέφρασα ένα κείμενο του Daniel Casper και πρόσθεσα
στοιχεία από τις δικές μου εμπειρίες**
Πως πάστωναν οι πρόγονοί μας-Οι Κουταλιανοί

Πηγή : http://koutaliana.blogspot.com/

Mια μέθοδος συντήρησης που ανακάλυψαν οι Πρόγονοί μας ήταν η διατήρηση μέσα σε παχύ στρώμα αλατιού. Τα παστά ή αλίπαστα ψάρια κυρίως, διετηρούντο για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα τοποθετημένα ανάμεσα σε παχύ στρώμααλατιού. Και αυτή ήταν μια πανάρχαια αρχαιολελληνική μέθοδος για να εξουδετερώσουν την σήψη και να διατηρήσουν όσο τον δυνατόν περισσότερο καιρό τις τροφές.

Το πάστωμα έχει την ιδιαίτερη διαδικασία του. Κατ αρχήν αφαιρούσαν απο τα ψάρια τα εντόσθιά τους. Το πάστωμα γινόταν αρχικά σε ξύλινα βαρέλια όπου έβαζαν την πρώτη στρώση αλατιού. Τοποθετούσαν την πρώτη σειρά ψαριών, και έβαζαν μια στρώση αλάτι.
Πίεζαν το αλάτι με μία ξύλινη κατασκευή, σαν καπάκι, ώστε αφ ενός τα ψάρια να βγάλουν τα υγρά τους, αφ ετέρου το αλάτι να εισχωρήσει σε κάθε κενό ανάμεσα σε αυτά. Ακολουθούσαν οι επόμενες διαδοχικές στρώσεις ψαριών και αλατιού, μέχρις ότου να γεμίσει εντελώς το βαρέλι. Το έκλειναν και τοασφάλιζαν με το καπάκι. Τα παστά «ψηνόντουσαν» με το αλάτι και τα υγρά που έβγαζαν και ήταν έτοιμα για κατανάλωση μέσα σε ένα με δύο μήνες.

Την ίδια διαδικασία ακολουθούν και αργότερα, σε μικρότερα δοχεία και κατόπιν σε δοχεία από κασσίτερο (τενεκεδένια). Τότε, στην δεκαετία του 40 αρχίζουν να φανερώνονται και οι πρώτες μηχανές εγκυτιώσεως που σφράγιζαν τα κουτιά. Στη Νέα Κούταλη, διασώζονται μέχρι σήμερα μερικά μεγάλα βαρέλια-δεξαμενές καθαρισμού ψαριών με διάμετρο 2 μέτρα, (στο παστάδικο του «Λημνιού» - Βασιλειάδη) μηχανές εγκυτίωσης (Βασιλειάδης και Ζαχάρωφ) και μηχανές που άλεθαν το αλάτι (Βασιλειάδης, Σαρικλής).
Οι Κουταλιανοί ασχολήθηκαν εντατικά με το πάστωμα.
Έπαιρναν ψάρια από την γύρω περιοχή, τα πάστωναν, και με τα εμπορικά τους τα διέθεταν στις αγορές του Πόντου, των Μικρασιατικών παραλίων (Αϊβαλί, Σμύρνη) του Αιγαίου και της Μεσογείου.


http://www.ftiaxno.gr/

Φτιάχνω παροδοσιακό ξυλόφουρνο


Πάντα ήθελα να φτιάξω ένα ξυλόφουρνο. Είχα διαβάσει και ακούσει από ανθρώπους που είχαν φτιάξει παλιά, αλλά δεν είχα δει την όλη διαδικασία από κοντά. Τα βασικά τα γνώριζα και ήθελα να φτιάξω ένα παραδοσιακό ξυλόφουρνο με τον παλιό τρόπο, γιατί έτσι, πίστευα ότι θα γινόταν καλύτερος και ταυτόχρονα θα κατανοούσα με την κατασκευή του από κοντά, περισσότερο τις αρχές κατασκευής και λειτουργίας του.

Τρίτη, 27 Μαΐου 2014

Θωμάς Κουτσουπιάς: Μείζον θέμα η υποχρηματοδότηση του αγροτικού τομέα

 troktiko


Καμπανάκι κινδύνου για τη χρηματοδότηση της ελληνικής γεωργίας έκρουσε κατά τη διάρκεια του… σημερινού Διοικητικού Συμβουλίου της ΠΑΣΕΓΕΣ, ο πρόεδρος της ΕΑΣ Αγρινίου και μέλος στο ΔΣ της ΠΑΣΕΓΕΣ, κ. Θωμάς Κουτσουπιάς.

Το θέμα της χρηματοδότησης πρέπει να μας απασχολήσει το επόμενο διάστημα, τόνισε ο κ. Κουτσουπιάς, ο οποίος πρόβλεψε πως μέχρι το φθινόπωρο «θα έχει αναδειχτεί σε θέμα αιχμής».

Τα όσα ανέφερε ο κ. Κουτσουπιάς επιβεβαιώνει και πρόσφατη μελέτη του γεν. διευθυντή της ΠΑΣΕΓΕΣ, κ. Γιάννη Τσιφόρου. Σύμφωνα με αυτήν, όπως προκύπτει από πρόσφατα δημοσιευμένα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος από την ανάλυση της τραπεζικής χρηματοδότησης των επιχειρήσεων κατά κλάδο οικονομικής δραστηριότητας, διαπιστώνεται ότι ο τομέας της Γεωργίας απορροφά μόλις το 1,6 % του συνόλου των δανείων. Πραγματικά, το Δεκέμβριο του 2013, το υπόλοιπο των δανείων που προορίζονται για τις επιχειρήσεις του αγροτικού τομέα ανέρχεται μόλις σε 1,628 δις €, έναντι των 21,481 δις € της βιομηχανίας (20,8%), των 20,038 δις € του εμπορίου (19,4%) των 11,838 δις € της ναυτιλίας (11,5%), των 10,803 δις € των κατασκευών (10,5%) και των 7,735 δις € του τουρισμού (7,5 %).

Τονίζεται ότι από το 2009, από την έναρξη της ύφεσης στην οικονομία μέχρι και πρόσφατα, ο ρυθμός επιβράδυνσης της τραπεζικής χρηματοδότησης προς τις γεωργικές επιχειρήσεις, με βάση τη μεταβολή του υπολοίπου των δανείων σε ετήσια βάση (Δεκ. 2009-Δεκ. 2013) καταγράφει πτώση της τάξεως του 59%. Σημειώνεται ότι στους άλλους κλάδους της οικονομίας η ροή τραπεζικής χρηματοδότησης στο ίδιο χρονικό διάστημα ήταν σαφώς ευνοϊκότερη, με αύξησή της προς τη ναυτιλία (18%) και τον τουρισμό (5%), ενώ η μείωση που καταγράφεται στη βιομηχανία (-5,7%), στις κατασκευές (-5,6%) και στο εμπόριο, ήταν σαφώς μικρότερη εκείνης προς τις επιχειρήσεις του αγροτικού τομέα.

Κουτσουπιάς για το Νόμο 4015

Αναφερθείς στον περιβόητο νόμο 4015 και τις δυσκολίες στην εφαρμογή του το μέλος του ΔΣ τόνισε σήμερα πως: «πρέπει να προσαρμοστούμε και να προσπαθήσουμε να τον αλλάξουμε εν συνεχεία».

Αλέξανδρος Μπίκας

Βοηθάμε τα ωφέλημα έντομα να έρθουν στον κήπο μας!!!


Έχουμε δει ήδη πως μπορούμε να προσελκύσουμε τα ωφέλιμα έντομα στο κήπο μας σε άλλο άρθρο μιλώντας για το ρόλο των λουλουδιών. Τα περισσότερα από τα ευεργετικά έντομα θέλουν να τα ενθαρρύνουμε για να εργαστούν στο κήπο μας παρέχοντάς τους γύρη και νέκταρ δηλαδή τροφή για την επιβίωσή τους στα διάφορα στάδια της ζωής τους.
Πώς θα μπορούσαμε να ενθαρρύνουμε περισσότερο τα ευεργετικά έντομα για να κάνουμε σπίτι τους τον κήπο μας;

Η μόνιμη θέση για να βρουν τροφή ή να περάσουν το χειμώνα τους είναι πολύ σημαντική για την επιβίωσή τους. Είναι επίσης χρήσιμο να επιλεχτούν διάφορα λουλούδια που να ανθίζουν διαφορετικές εποχές για να έχουν συνέχεια τροφή. Ακόμα και η συμπερίληψη λουλουδιών με διαφορετικό ύψος μπορεί να είναι πολύ σημαντική. Μερικά έντομα απαιτούν την κάλυψη του εδάφους με χαμηλά φυτά σε ύψος. Ο χρύσοπας για παράδειγμα γεννά τα αυγά του σε σκιερές, προστατευόμενες περιοχές, έτσι η παροχή τέτοιων θέσεων κοντά στις καλλιέργειές μας είναι ένα πολύ καλή ιδέα.

Ένα άλλο πράγμα που μπορείτε να κάνετε για να ενθαρρύνετε τα ευεργετικά έντομα είναι να ψεκάσετε ένα μείγμα αποκαλούμενο «Wheast» στον κήπο σας. Είναι συνήθως ένα μείγμα μαγιάς, ορρού γάλακτος ή ζάχαρης και νερού και είναι ελκυστικά τρόφιμα για πασχαλίτσες, χρύσοπες και παρασιτικές σφήκες. Μπορείτε είτε να φτιάξετε το δικό σας, είτε να αγοράσετε ένα έτοιμο μείγμα. Μια βασική συνταγή wheast είναι η ακόλουθη:

1 μέρος ζάχαρης-1 μέρος μαγιά
Ανακατέψτε τη ζάχαρη και τη μαγιά με νερό για να γίνει μια λεπτή κόλλα. Τοποθετήστε τη στα φύλλα ή προσθέστε περισσότερο νερό για να διαλυθεί και να το ψεκάσετε.

Τροφή ωφέλιμων εντόμων
Αναμίξτε όλα τα ακόλουθα συστατικά μαζί σε ένα δοχείο:
2/3 φλιτζανιού ζεστό νερό
4 κουτάλια σούπας μαγιά μπύρας
2 κουταλάκια του γλυκού μέλι
1/2 φλιτζάνι ζάχαρη

Χρήση: Πάρτε 2 κουτάλια σούπας του μίγματος και το αραιώστε σε 1 λίτρο χλιαρό νερό. Χρησιμοποιήστε αυτό το διάλυμα για ψέκασμα στα φυτά την άνοιξη και την αρχή του καλοκαιριού. Θυμηθείτε δεν ψεκάζουμε τις καλλιέργειες όταν είναι οι θερμοκρασίες πάνω από 27 βαθμούς Κελσίου . Αποθηκεύστε το μίγμα σε ένα σφραγισμένο δοχείο στο ψυγείο για να μη χαλάσει. Μπορεί να διατηρηθεί έτσι για 7-10 ημέρες. Η ζάχαρη που περιέχει είναι πραγματικά καλή για τα φυτά σας.

Ψεκασμός με ζάχαρη-νερό
Αναμίξτε μαζί πολύ καλά αυτά τα συστατικά:
1 μέρος άσπρης ζάχαρης
6,5 μέρη ζεστού νερού

Ψεκάστε όταν απαιτείται σε καλλιέργειες ,με πρόβλημα από αφίδες και άλλα έντομα.
Έρευνα που έγινε στο κρατικό πανεπιστήμιο της Γιούτα έδειξε ότι ο ψεκασμός της λύσης ζάχαρη-νερού στο κέντρο μιας καλλιέργειας άλφα άλφα αύξησε τον πληθυσμό στις πασχαλίτσες σε μια έως δύο ημέρες κατά 200% ως 1300%.
Αυτό γίνετε γιατί οι αφίδες παράγουν συχνά μια ουσία γνωστή ως μελίτωμα. Τα αρπακτικά έντομα αναγνωρίζουν την παρουσία αυτού του ζαχαρούχου υλικού ως σημάδι των αφίδων (δηλ. το μεσημεριανό γεύμα τους). Οι κηπουροί έχουν διαπιστώσει ότι ο ψεκασμός του μίγματος νερού-ζάχαρης στις καλλιέργειες προσελκύει τους τις πασχαλίτσες και άλλα αρπακτικά ζώα που μπορούν να βοηθήσουν στον έλεγχο των πληθυσμών των αφίδων. Οι ερευνητές έχουν επιβεβαιώσει αυτήν την τεχνική σε διάφορες υπαίθριες δοκιμές και έχουν βρει επίσης ότι είναι αποτελεσματικό και στην προσέλκυση συγκεκριμένων ειδών παρασιτικών σφηκών.

http://www.harvest4life.com/biologicalcontrols

Οι φράουλες ρίχνουν τη χοληστερίνη


Μια ασυνήθιστη «θεραπεία» με φράουλες έδειξε ότι μειώνουν σημαντικά την κακή χοληστερίνη και τα τριγλυκερίδια.

Ιταλοί και Ισπανοί ερευνητές υπέβαλαν 23 υγιείς εθελοντές σε ένα…νόστιμο πείραμα. Επί ένα μήνα οι εθελοντές έτρωγαν 500 γρ. φράουλες με σκοπό να διαπιστωθεί αν θα άλλαζαν κατά οποιοδήποτε τρόπο, οι βιοχημικοί δείκτες του αίματός τους.

Στο τέλος αυτής της ασυνήθιστης «θεραπείας» τα επίπεδα της κακής χοληστερίνης και των τριγλυκεριδίων είχαν μειωθεί σημαντικά. Τα αποτελέσματα που δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Nutritional Biochemistry δείχνουν ότι τα επίπεδα της ολικής χοληστερίνης μειώθηκαν κατά 8,78%, της «κακής» LDL χοληστερίνης κατά 13,72% και των τριγλυκεριδίων κατά 20,8%. Οι τιμές της καλής HDL χοληστερίνης δεν άλλαξαν.

Η διατροφή με φράουλες επίσης, βελτίωσε και άλλες παραμέτρους του αίματος όπως τα λιπίδια που κυκλοφορούν στο πλάσμα, τους αντιοξειδωτικούς βιοδείκτες όπως η βιταμίνη C και τη λειτουργία των αιμοπεταλίων. Ωστόσο, όλες αυτές οι παράμετροι επέστρεψαν στις αρχικές τους τιμές 15 μέρες μετά την «θεραπεία» με τις φράουλες.

Αρκετές έρευνες έχουν ήδη δείξει ότι οι φράουλες έχουν αντιοξειδωτική ικανότητα και δράση, αλλά τώρα οι ερευνητές από την Πολυτεχνική Σχολή Marche σε συνεργασία με τους συναδέλφους τους από τα Πανεπιστήμια της Σαλαμάνκα, της Γρανάδα και της Σεβίλλης διεξήγαγαν την εν λόγω έρευνα που έδειξε για πρώτη φορά, σύμφωνα με τους ερευνητές, τον προστατευτικό ρόλο που έχουν τα συστατικά της φράουλας στην προστασία μας από αναγνωρισμένους παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου.

Αν και ακόμη δεν έχει απαντηθεί ξεκάθαρα σε ποιο συστατικό των φραουλών οφείλεται η ευεργετική τους δράση, τα περισσότερα διαθέσιμα δεδομένα των ερευνών και των επιδημιολογικών μελετών δείχνουν προς τις ανθοκυανίνες στις οποίες οφείλεται και το κόκκινο χρώμα που έχουν οι φράουλες.


http://www.agrotikabook.gr/

Δευτέρα, 26 Μαΐου 2014

Ένα ανάπηρο κατσικάκι σε αμαξίδιο!


Ο Οργανισμός Έντγκαρς Μίσσιον(Edgar’sMission), είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός, με σκοπό να δημιουργήσει ¨ανθρωπιά¨, για τον άνθρωπο και όχι μόνο. Η προσπάθεια τους γίνεται με εκπαίδευση και ενδυνάμωση. Διαθέτει μια φάρμα που προστατεύει και μεγαλώνει περισσότερα από 250 διασωθέντα ζώα.

Το πιο πρόσφατο μέλος της φάρμας, είναι ο Φρόστυ(Frostie), ένα νεογέννητο κατσικάκι που γεννήθηκε με κινητικό πρόβλημα στα πίσω πόδια του, λόγω μιας ασθένειας που επηρεάζει τις αρθρώσεις. Ο Έντγκαρς Μίσσιον, ανέλαβε να το φροντίσει και του κατασκεύασε ένα ειδικό αμαξίδιο, ώστε να μπορεί να κινείται με άνεση.


Μια απολύτως ανθρώπινη ιστορία, μιας και ίσως κάποιοι σκεφτούν: ποιος ο λόγος; Προσωπική άποψη, μια τέτοια κίνηση δείχνει απλά την ανθρωπιά που θα έπρεπε να διαθέτουμε όλοι, για τον συνάνθρωπο μας αλλά και για κάθε πλάσμα που ζει και κατοικεί μαζί μας, σε αυτό τον πλανήτη.



Βογιατζής Ηλίας

http://www.newsitamea.gr/

Οργανώνω το κοτέτσι μου!!!


Όλο αυτό το διάστημα προσπαθώ να βοηθήσω κάποιους αναγνώστες και φίλους με διάφορα προβλήματα που έχουν στο κοτέτσι τους σχετικά με την υγεία των πτηνών, τους χώρους αλλά και τα συστήματα τροφοδοσίας νερού και φαγητού. Έτσι λοιπόν ξεκίνησα να γράψω αυτό το κείμενο για να δώσω μερικές πληροφορίες στους νεότερους για να μην πέσουν στα ίδια λάθη.


Ο δεκάλογος της ΥΓΙΟΥΣ κότας 

1. Όλοι μας θέλουμε να φτιάξουμε μια μεγάλη και ολοκληρωμένη φάρμα όμως πρέπει να σεβόμαστε τους γύρω μας και να γνωρίζουμε ότι δεν μένουμε μόνοι γιατί σίγουρα κάποιοι θα ενοχληθούν και θα έχουμε δυσάρεστες εξελίξεις. Η μυρωδιά λοιπόν, άλλα και οι φασαρίες που μπορούν να δημιουργηθούν από τα ζώα σίγουρα δεν είναι ευχάριστα και καλοδεχούμενα από όλους. Για αυτό φροντίστε αρχικά για την καθαριότητα που άλλωστε είναι και η μισή αρχοντιά. Καθαρίζετε τακτικά τους χώρους, τις κούρνιες και τις φωλιές και ρίχνετε μπόλικο πριονίδι (χωρίς να έχει επεξεργαστεί χημικά ή άχυρο που είναι φτηνό και αξιόπιστο). Την κοπριά μπορείτε να την βάλετε φυσικά στο μποστάνι σας.

2. Αρχικά πριν προβείτε σε οποιαδήποτε αγορά πρέπει να σκεφτείτε τα εξής:
Τι είδους πτηνά θέλετε να έχετε; Αν θέλετε μονό για παραγωγή αυγών τότε επιλέξτε μικρόσωμες ράτσες που γεννάνε σχεδόν καθημερινά. Αν όμως θέλετε και για κρέας τότε επιλέξτε μεγαλόσωμες.
Πριν ξεκινήσετε να δημιουργείτε το κοτέτσι κάντε μια έρευνα αγοράς. Ρωτήστε φίλους, γνωστούς και τους γείτονες από πού πήραν τα δικά τους πτηνά, ποια ράτσα έχουν, αν είχαν κανένα πρόβλημα, και τέλος πόσο ευχαριστημένοι είναι.

3. Το τέλειο κοτέτσι.
Εδώ δεν θα σας γράψω για ποίο προσανατολισμό πρέπει να έχει ή από τι πρέπει να είναι φτιαγμένο και άλλα τέτοια σχεδόν αδιάφορα πράγματα. Θα προσπαθήσω όμως να σας πω ουσιαστικά πράγματα που θα σας ωφελήσουν. Το ιδανικότερο θα ήταν όλοι οι χώροι να είναι τσιμεντομένη και να έχουν μια ελαφριά κλίση για να μπορούν να κυλάνε τα νερά. Όποτε θέλετε-και πρέπει να πλένετε σχολαστικά με νερό τρίβοντας με μια σκληρή σκούπα να φύγουν όλες οι βρωμιές. Αποφύγετε να χρησιμοποιείτε ξύλα για κούρνιες και για φωλιές διότι είναι εστίες μόλυνσης αλλά και μέρος ζωής και αναπαραγωγής για τα παράσιτα.

4. Όταν αγοράζετε κότες άνω των 3 μηνών ελαχιστοποιείται η πιθανότητα να νοσήσουν από νεοπλασματικές ασθένειες (θανατηφόρες 100%). Πριν τις αγοράσετε (επιβάλετε) να ρωτήστε τον πωλητή αν στο μέλλον παρουσιαστεί κάποιο πρόβλημα αν θα είναι σε θέση να σας βοηθήσει ή μην τον είδατε τον Παναή; Ακόμα μάθετε αν είναι εμβολιασμένες και με ποια εμβόλια. Τα πιο βασικά είναι: Νόσος του Μάρεκ, Ψευδοπανώλη και βρονγχίτιδα. (Είναι εύκολο αρχικά να σας πει ένα ξερό ναι αλλά πιστέψτε με θα δυσκολευτεί να σας πει ψέματα στην συνέχεια και θα καταλάβει ότι είστε γνώστης). Η ενδεικτική τιμή για κότες αυγωπαραγωγής σε ηλικία 4 μηνών είναι στα 7 ευρώ (λιανική τιμή). Αν κάποιος σας τις πουλάει ακριβότερα απλά προσπεράστε τον και πηγαίνετε στον επόμενο.

5. SOS. Τον τελευταίο καιρό υπάρχουν αρκετοί επιτήδειοι που βάζουν αγγελίες σε διάφορα site για να πουλήσουν τις τέλειες κότες. Φυσικά αυτές είναι κίνδυνος θάνατος! Το μεγαλύτερο ποσοστό από αυτούς τους χομπίστες - εισαγωγείς φέρνουν πουλιά στην Ελλάδα σε ηλικία 30 ημερών από μέρη όπως η Ολλανδία που τις περισσότερες φορές είναι θετικά στον ιό του Μάρεκ (ιογενής καρκίνος). Συνηθίζουν γράφουν γιγαντόσωμες ράτσες πουλερικών με μεγάλο βάρος κάνοντας όλους εμάς τους ερασιτέχνες να θέλουμε αυτά τα πουλιά στην φάρμα μας. Φυσικά τα προβλήματα δεν θα έχουν τελειωμό.

6. Μην αγοράζετε ποτέ από πλανόδιους. (Μπορεί να βρείτε φθηνότερα πουλιά άλλα σίγουρα δεν θα είναι σωστά εμβολιασμένα). Επίσης θα είναι και αρκετά ταλαιπωρημένα από τα πολλά χιλιόμετρα που κάνουν γυρνώντας από χωριό σε χωριό.

7. Νερό. Με ένα μικρό βαρελάκι ή ακόμα ένα μικρό βυτίο ανάλογα με τις ανάγκες που έχετε συνδέοντας το με ποτίστρα αντίβαρο ή φλοτεράκι θα σας λύσει τα χέρια και θα κάνει το κοτέτσι αρκετά αυτόνομο για πολλές ημέρες ειδικά αν λείπετε. Οι ποτίστρες πύραυλοι είναι μία κακή εφεύρεση και έχουν σαν αποτέλεσμα να λερώνεται όλο το νερό, να είναι δύσκολο να καθαριστούν, να γεμιστούν αλλά και να τους κουβαλήσετε πάλι μέσα στο κοτέτσι λόγο του βάρους τους. Επίσης και οι πιπίλες. Στάζουν και δημιουργείται υγρασία στους χώρους, δυσκολεύονται τα πτηνά να πιούν με αποτέλεσμα να στρεσάρονται. Η ταΐστρα πρέπει να έχει μεγάλη χωρητικότητα για την τροφή. Συνήθως επιλέγουμε αυτές με το στεφάνι, σηκωμένη σε μικρή απόσταση από το έδαφος για να μην λερώνεται η τροφή. Η ταΐστρα τύπου κανάλι δεν είναι εύχρηστη (μόνο σε εκτροφή για κλούβα είναι βολικές που τα πτηνά δεν μπορούν να την λερώσουν, αφού βγάζουν έξω μόνο τα κεφάλια τους)

8. Λίγες παραπάνω κότες θα μπορούσε να είναι ένα μικρό καθημερινό εισόδημα. Αν αναλογιστείτε ότι τα αληθινά σπιτικά αυγά πωλούνται προς 0,40-0,50 λεπτά ανά τεμάχιο. Σίγουρα είναι μια καλή λύση για να βγάζετε καθημερινά ένα μπουκάλι γάλα και ψωμί για την οικογένεια σας.

9. Να έχετε στο φαρμακείο τουλάχιστον μια αντιβίωση για το νερό, σκόνη για επίπαση κατά των παρασίτων και φυσικά για πουλιά ηλικίας μέχρι και 4 μηνών είναι απαραίτητο να χρησιμοποιείτε στο νερό κοκκιδιοκτόνα ακόμα και οργανικά (ξέρετε τύπου ριγανέλαιο) ανά 20-30 ημέρες.

10. Όταν έχετε ένα περίεργο κρούσμα στο κοτέτσι είναι προτιμότερο να το θανατώσετε ή να το απομακρύνετε άμεσα αν ήταν το μοναδικό περιστατικό. Στην συνέχεια πρέπει να απολυμάνετε πολύ καλά όλους του χώρους. Μερικές λύσεις για απολύμανση που μπορείτε να κάνετε είναι με φλόγιστρο, ασβέστωμα αλλά και με χλωρίνη αδιάλυτη μέσα σε ψεκαστήρα. Πρέπει να ξέρετε ότι δεν είναι σωστή τακτική να δίνετε αντιβίωση στα υγιείς πούλια για πρόληψη. Άλλα και αυτό γίνεται. Το ιδανικό όμως είναι να πάτε το πτηνό για νεκροψία σε ένα κτηνίατρο που γνωρίζει ή έχει ειδικευτεί στα πτηνά. Τέτοιους γιατρούς μπορούν να σας συστήσουν οι εκτροφείς που κουράρουν τα πτηνοτροφία τους ή ο πωλητής που αγοράσατε τις κότες.






http://www.ftiaxno.gr/

Κυριακή, 25 Μαΐου 2014

6 άγνωστες χρήσεις για τα… τσόφλια των αβγών!


Τα αβγά έχουν μεγάλη διατροφική αξία και οι περισσότεροι από εμάς τα καταναλώνουμε με μανία. Δεν έχει σημασία αν τα προτιμάμε μελάτα, τηγανητά ή ομελέτα; Το ζητούμενο εδώ είναι άλλο: Τα τσόφλια! Αυτό το απίστευτο εξωτερικό περίβλημα των αβγών δεν είναι για τα σκουπίδια, αφού μπορούμε εύκολα και απλά να το ανακυκλώσουμε με διάφορους τρόπους. Από τον κήπο μέχρι τον καφέ φίλτρου, όλο και κάτι θα βρούμε να κάνουνμε με τα τσόφλια…

1. Λίπασμα για τα φυτά



Το ξέρατε ότι τα τσόφλια των αβγών αποτελούνται κατά κύριο λόγο από ανθρακικό ασβέστιο (98% για την ακρίβεια), καθώς και από άλλες θρεπτικές ουσίες για τα φυτά; Απλώς συλλέξτε τα τσόφλια, πλύντε τα καλά, αφαιρέστε τη μεμβράνη που υπάρχει στο εσωτερικό τους και σπάστε τα σε μικρά κομμάτια. Ρίξτε τα στις γλάστρες ή αναμίξτε τα με το χώμα των φυτών σας. Πολύ σύντομα τα φυτά θα σας ευγνωμονούν και αυτό θα φαίνεται!

2. Πιο νόστιμος καφές



Τοποθετήστε στην καφετιέρα σας το φίλτρο, ρίξτε τον καφέ σας και πάνω-πάνω, βάλτε μερικά κομμάτια από τσόφλια αβγών. Ο καφές σας θα γίνει πιο γευστικός καθώς τα τσόφλια έχουν την ιδιότητα να απορροφούν την πικρίλα του καφέ. Επιπλέον, αν θέλετε να καθαρίσετε την κούπα του καφέ σας, μην ανησυχείτε καθόλου. Γεμίστε τη με ζεστό νερό μέχρι επάνω και ρίξτε μέσα μερικά τσόφλια. Αφήστε τη όλη νύχτα και το πρωί τα τσόφλια θα έχουν «τραβήξει» όλους τους λεκέδες από το εσωτερικό του φλιτζανιού.

3. Νέοι σπόροι



Πρόκειται για το ιδανικό γλαστράκι για τους νέους σπόρους σας, αρκεί να έχετε πρωτίστως σπάσει το αβγό σας στα δύο για να είναι τα τσόφλια σας λίγο μεγάλα. Γεμίστε τα με χώμα και προσθέστε στο καθένα έναν με δύο το πολύ σπόρους. Όταν φυτρώσουν, φυτέψτε το φυτό σας στη γλάστρα χωρίς να αφαιρέσετε το τσόφλι διότι με τον καιρό θα διαβρωθεί, ενώ παράλληλα θα θρέφει διαρκώς τα φυτά σας με ασβέστιο.

4. Σπιτικές… κιμωλίες



Γνωρίζατε ότι μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα τσόφλια των αβγών για να παρασκευάσετε μόνοι σας στο σπίτι πολύχρωμες κιμωλίες. Θα χρειαστείτε περίπου τα τσόφλια από 5 αβγά, 1 κουταλάκι του γλυκού αλεύρι, 1 κουταλάκι του γλυκού πολύ ζεστό νερό και χρωστικές τροφίμων (για χρωματιστές κιμωλίες). Τρίβετε καλά τα τσόφλια, μέχρι να γίνουν σκόνη, και ανακατεύετε όλα τα υλικά μαζί, προσθέτοντας το χρώμα της αρεσκείας σας. Τοποθετείτε το μείγμα σε θήκες και αφήνετε 3 μέρες να στεγνώσει καλά. Δώστε τες στα παιδιά σας και… καλή διασκέδαση!

5. Διώξτε μακριά τους γυμνοσάλιαγκες



Καλοκαιράκι έρχεται και τα σαλιγκάρια έχουν την τιμητική τους! Αν δεν θέλετε να τα βλέπετε στον κήπο σας, κανένα πρόβλημα. Ρίξτε μερικά τσόφλια αβγών ολόγυρα, και ξεχάστε τα σαλιγκάρια για πολύ καιρό, αφού θα μεταναστεύσουν στις αυλές όσων απεχθάνονται τα… αβγά.

6. Design βαζάκια για λουλούδια



Την επόμενη φορά που θα κάνετε ομελέτα, διαλέξτε τα μεγαλύτερα αβγά που έχετε στο ψυγείο. Σπάστε τα προσεκτικά, έτσι ώστε το κάτω μέρος να είναι μεγαλύτερο. Πλύντε τα προσεκτικά μέσα έξω και τοποθετήστε τα σε αβγουλιέρες. Ζητήστε από τα παιδιά σας να κόψουν μικρά λουλουδάκια και βέλτε τα μέσα στα τσόφλια, γεμίζοντας μέχρι επάνω με νερό. Η συνέχεια εξαρτάται εξ ολοκλήρου από τη δική σας διακοσμητική… διάθεση!

http://perierga.gr

Κοινοποίησε αυτό το άρθρο